Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Καλλιεργήστε Θετικές Σκέψεις και Συναισθήματα - Μερος Β'

Μας αγαπούν καθένα από μας προσωπικά

Όλοι μαζί σαν ανθρωπότητα έχουμε δημιουργήσει και επιλέξει αυτήν την κατάσταση σαν ευκαιρία να κάνουμε το επόμενο βήμα προς την πνευματική απελευθέρωσή μας από το φόβο και προς τη βαθύτερη σύνδεσή μας με την απεριόριστη εσωτερική μας δύναμη. Βασισμένοι σ’ αυτήν την αντίληψη, μπορούμε τώρα να αρχίσουμε να κατανοούμε και να αισθανόμαστε ότι ο Θεός και το σύμπαν αγαπούν χωρίς όρους καθένα από μας προσωπικά.

Δεν υπάρχει τίποτα που έχει συμβεί, συμβαίνει τώρα ή θα συμβεί στο ξεδίπλωμα της ζωής μας, το οποίο δεν είναι δική μας δημιουργία - είτε από τις επιλογές του εγώ μας είτε από τις επιλογές της ψυχής μας. Δεν υπάρχει τιμωρία. Δεν υπάρχει κίνδυνος. Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί κατά τύχη. Τίποτα δεν θα συμβεί ποτέ που δεν είναι για το ύψιστο όφελός μας σαν ψυχές που αναζητούμε να θυμηθούμε τον αληθινό εαυτό μας μέσα σ’ αυτά τα υλικά σώματα, όπου έχουμε χάσει την αίσθηση της άμορφης αθανασίας μας.

Κάθε γεγονός, κάθε συμβάν είναι έκφραση αγάπης από το σύμπαν, δίνοντας μας την ευκαιρία να το χρησιμοποιήσουμε για να αντιληφθούμε την αλήθεια ή όχι. Έχουμε ελεύθερη βούληση. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις εμπειρίες για ύψιστο σκοπό - να ανακαλύψουμε την εσωτερική μας αξία, ασφάλεια, ελευθερία και ικανοποίηση. Ή μπορούμε να βυθιστούμε στο φόβο, την αποθάρρυνση, τον πόνο, την πίκρα, τη μνησικακία, το θυμό, την ενοχή, το μίσος ή την ανημπόρια. Αυτή είναι η ελεύθερη βούλησή μας. Τα γεγονότα έχουν δημιουργηθεί από τις προηγούμενες ή τις τωρινές μας σκέψεις, τα λόγια, τις πράξεις και από τις επιλογές της ψυχής μας σε συνδυασμό με τα μαθήματα που έχουμε επιλέξει ατομικά και ομαδικά να μάθουμε σ’ αυτό το σημείο της εξελικτικής πορείας μας. Αλλά το πώς τα χρησιμοποιούμε και πώς αντιδρούμε σ’ αυτά τα γεγονότα και τις καταστάσεις είναι δική μας ελεύθερη επιλογή.
.
Αυτή είναι η επιλογή που έχουμε σε «καιρούς δοκιμασίας». Δεν χρειάζεται να συγχέουμε, όπως κάναμε για χιλιάδες χρόνια, τις ευκαιρίες, οι οποίες μας έχουν δοθεί μέσα από αυτές τις δοκιμασίες που εμείς έχουμε βάλει για τον εαυτό μας, με κάποια μορφή τιμωρίας. Δεν υπάρχει θεία τιμωρία. Είναι μια ψευδαίσθηση. Πώς θα μπορούσε ποτέ ένα θεϊκό ον αγάπης χωρίς όρους, που ζητά από μας να αγαπάμε ακόμη και τους εχθρούς μας, να έχει αρνητικά συναισθήματα ή να τιμωρεί τα δημιουργήματα εκείνα που στην ουσία είναι προβολές του Θεού στο υλικό επίπεδο; Δεν είναι λογικό. Η ιδέα της τιμωρίας από το Θεό ή το σύμπαν είναι μια παλιά, μάλλον παιδιάστικη, αντίληψη για το Θεό και έχει χάσει τη χρησιμότητά της καθώς προχωρούμε προς την πραγμάτωση και την εκδήλωση του δικού μας εσώτερου θεϊκού δυναμικού.

Εκείνοι που μέχρι τώρα πίστευαν ότι είμαστε αδύναμοι και ανάξιοι αμαρτωλοί μπορεί να ωφεληθούν από τη γνώση ότι ο πραγματικός σκοπός της Χριστιανοσύνης, όπως εκφράστηκε από τους πρώτους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι η «θέωση» ή η διαδικασία να γίνουμε «καθ’ ομοίωση». Με την απελευθέρωση του εαυτού μας από το φόβο και την ενοχή, προωθούμε τις εσωτερικές πνευματικές αξίες όπως η αγάπη, η ειρήνη, η σωστή δράση, η αλήθεια, η μη βία, η ανιδιοτέλεια και το νοιάξιμο και η υπηρεσία προς τους άλλους. Αυτές οι ιδιότητες εκδηλώνουν την «Εικόνα του Θεού» η οποία βρίσκεται δυνητικά μέσα μας όπως η Ομοίωση του Θεού στη ζωή μας. Αυτό είναι ένα βασικό βήμα στη Θέωση - να γίνουμε σαν το Θεό ενώ βρισκόμαστε μέσα στο σώμα.

Είναι ουσιώδες να απελευθερωθούμε από την αίσθηση ότι ζούμε μέσα σε ένα δύσκολο, εχθρικό σύμπαν που τιμωρεί. Χρειάζεται τώρα να αφήσουμε αυτές τις λιγότερο εξελιγμένες αντιλήψεις και να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι μαζί - όλες οι ψυχές, ενσαρκωμένες και μη - εμπεριέχουμε το ον που αποκαλούμε Θεό. Είμαστε εκφράσεις της Θείας συνειδητότητας μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά φυσικά σώματα. Είμαστε οι δημιουργοί της ατομικής μας πραγματικότητας και συν-δημιουργοί της κοινωνικής, εθνικής και πλανητικής πραγματικότητας.


Μαθαίνοντας και εκδηλώνοντας

Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία όπου μαθαίνουμε να εκδηλώνουμε ακόμη περισσότερο θετικές πραγματικότητες με αφθονία, ειρήνη, ισότητα, αγάπη και ευτυχία για όλους. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής μας. Έχουμε αποδεχτεί να ξεχάσουμε προσωρινά τον αληθινό άμορφο εαυτό μας και να ταυτιστούμε με το σώμα και το νου. Στα υψηλότερα επίπεδα της ύπαρξής μας αγαπάμε τον καθένα - ακόμη κι αυτούς που μας βλάπτουν και μας ενοχλούν. Το εγώ μας μπορεί να μην τους αγαπάει. Αλλά εμείς τους αγαπάμε. Γι’ αυτό το λόγο ο Χριστός μάς ζήτησε να αγαπάμε αυτούς που μας βλάπτουν, επειδή έτσι συνδεόμαστε με τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας που στην πραγματικότητα ήδη αγαπά τους άλλους και δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.


Όταν κατανοήσουμε ότι ζούμε μέσα σε μια πραγματικότητα αγάπης, θα νιώθουμε ασφαλείς και ήρεμοι σε όλες τις καταστάσεις και θα μπορούμε να βοηθάμε τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Η ενέργειά μας θα μετατραπεί τότε από το φόβο, την κακία και το θυμό σε ατομική και συλλογική αναζήτηση λύσεων. Θα είμαστε πολύ περισσότερο αποτελεσματικοί στη δημιουργία της ασφάλειας, αφθονίας και ευτυχίας που ψάχνουμε.


Μπορείτε να το κάνετε με το να συνειδητοποιήσετε και να θυμηθείτε τα ακόλουθα:

.

1. Στην ουσία είστε αθάνατη θεϊκή συνειδητότητα που έχετε προσωρινά προβάλει τη συνειδητότητά σας σ’ αυτό που ονομάζετε σώμα σας. Δεν υπάρχει γέννηση, μόνο μια προσωρινή προβολή της συνειδητότητάς σας σ’ αυτό το σώμα και το νου. Στην πραγματικότητα δεν έχετε ποτέ γεννηθεί και δεν θα πεθάνετε ποτέ.

2. Απλά μια μέρα θα αποσύρετε τη συνειδητότητά σας από το σώμα σας τη χρονική στιγμή που εσείς επιλέγετε, ανεξάρτητα από τις συνθήκες της αποχώρησής σας, η οποία μπορεί να γίνει σιγά-σιγά ή ξαφνικά. Δεν μπορείτε και δεν θα αποσύρετε τη συνειδητότητά σας από το σώμα σας μέχρι εσείς οι ίδιοι να επιλέξετε το χρόνο. Ακόμη και στην ακραία πιθανότητα που κάποιος μπορεί να σας «δολοφονήσει», αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με την εσωτερική σας συγκατάθεση - για την οποία φυσικά το εγώ και ο νους σας δεν θα έχουν επίγνωση.

3. Το ίδιο ισχύει για όλα τα γεγονότα που έχουν συμβεί ή θα εμφανιστούν στη ζωή σας. Τίποτα δεν θα συμβεί που δεν θα το έχετε με κάποιο τρόπο δημιουργήσει ή επιλέξει σε κάποιο επίπεδο. Ό,τι έχει ποτέ συμβεί, συμβαίνει και θα συμβεί, θα είναι πάντοτε η καλύτερη ευκαιρία για την εξέλιξη και την αφύπνισή σας στην αλήθεια. Μπορείτε να είστε ήρεμοι ότι θα συμβεί μόνο αυτό που εξυπηρετεί το καλύτερο δυνατό συμφέρον σας σαν ψυχή στη διαδικασία της εξέλιξης.

.


4. Με τον ίδιο τρόπο όλοι οι αγαπημένοι σας είναι επίσης αιώνιες, αθάνατες αδελφές ψυχές που έχουν επιλέξει να παίξουν τους προσωρινούς ρόλους τους στο δράμα της ζωής σας (όπως κι εσείς παίζετε το δικό σας ρόλο στη δική τους ζωή) και οι οποίοι έχουν επιλέξει τις δικές τους εμπειρίες και μαθήματα. Τίποτε δεν συμβαίνει και δεν θα συμβεί στη ζωή τους που δεν είναι αυτό που δημιουργούν ελεύθερα μόνοι τους και επιλέγουν σαν ευκαιρία για να μάθουν τα επιλεγμένα μαθήματά τους. Έχουν κι αυτοί ελεύθερη βούληση να μάθουν ή όχι. Μπορεί να χρειαστεί να δημιουργήσουν περισσότερο πόνο πριν να είναι έτοιμοι να μάθουν. Μερικές φορές μπορούμε να τους βοηθήσουμε και άλλες φορές δεν είναι ανοικτοί και έτοιμοι για βοήθεια. Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να αποδεχτούμε και να είμαστε ήρεμοι.

Η ανησυχία και ο φόβος για τους αγαπημένους μας το μόνο που κάνει είναι να υπονομεύει τη δική τους αίσθηση δύναμης και αυτοπεποίθησης. Μπορούμε να τους βοηθήσουμε πολύ πιο αποτελεσματικά με το να τους αντιλαμβανόμαστε σαν αιώνιες ισχυρές πνευματικές υπάρξεις που έχουν επιλέξει τα μαθήματα και τις προκλήσεις της ζωής τους και με το να πιστεύουμε στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν και να ωφεληθούν από αυτές τις δοκιμασίες.
Υπάρχει μια ιστορία, που πιστεύω ότι είναι αληθινή, για έναν άνθρωπο που είδε μια πεταλούδα να αγωνίζεται να βγει από το κουκούλι της. Αποφάσισε να την βοηθήσει ανοίγοντας το κουκούλι με το μολύβι του για να επιτρέψει στην πεταλούδα να απελευθερωθεί χωρίς προσπάθεια. Όμως, η πεταλούδα δεν μπορούσε να πετάξει, επειδή τα φτερά της μπορούσαν να αναπτυχθούν μόνο μέσα από την προσπάθεια που κατέβαλε σπρώχνοντας με τα φτερά πάνω στα τοιχώματα. Παρέμεινε στο έδαφος.

Μέσα από την αγάπη και το νοιάξιμο για τους αγαπημένους μας και ιδιαίτερα για τα παιδιά μας, συχνά κάνουμε το λάθος να λύνουμε τα προβλήματά τους, έτσι ώστε στο τέλος δεν έχουν φτερά να πετάξουν. Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τους αγαπημένους μας είναι να εφαρμόσουμε Ho’oponopono (θα το συζητήσουμε αργότερα) και να τους οραματιστούμε γεμάτους με το εσωτερικό φως του αληθινού πνευματικού εαυτού τους να τους ενεργοποιεί με δύναμη και εσωτερική καθοδήγηση. Κάθε φορά που φοβάστε ή ανησυχείτε για έναν αγαπημένο σας, αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε, συγκεντρώστε το νου σας σ’ αυτήν την εικόνα του με φως, δύναμη και εσωτερική καθοδήγηση. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα τον ενδυναμώσετε αντί να συμμετέχετε στην ψευδαίσθηση της αδυναμίας του. Αυτή είναι η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε στους αγαπημένους σας.
.
5. Οι ευκαιρίες μας για ανάπτυξη και εξέλιξη έρχονται με δόσεις που μπορεί να δυναμώνουν τους «πνευματικούς μυς» μας, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να τους βλάψουν, εκτός κι αν εμείς οι ίδιοι αγνοήσουμε την εσωτερική μας δύναμη. Όταν θέλουμε να αυξήσουμε το βάρος που μπορούμε να σηκώσουμε, δεν είναι λογικό να σηκώνουμε τα ίδια βάρη που σηκώναμε για χρόνια. Χρειάζεται να αυξήσουμε το βάρος, αλλά όχι τόσο πολύ που να δημιουργήσουμε βλάβη στη μέση μας από την προσπάθεια. Με τον ίδιο τρόπο, «επιλέγουμε» τις ευκαιρίες ανάπτυξης που δοκιμάζουν τους πνευματικούς μυς μας, αλλά πάντοτε σε δόσεις που έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε. Δεν θα μας δοθεί ποτέ μια ευκαιρία ανάπτυξης που είναι πέρα από την ικανότητά μας να την αντιμετωπίσουμε. Όμως, έχουμε ελεύθερη βούληση να προσεγγίσουμε την εσωτερική μας δύναμη ή να την αγνοήσουμε και να νιώθουμε αδύναμοι, και έτσι να επιτρέψουμε στο γεγονός ή την κατάσταση να μας σύρουν στον πόνο, το φόβο, την απελπισία, την κατάθλιψη και την ανημπόρια. Μερικοί άνθρωποι μετά τον πρώτο πόνο ή φόβο, επανέρχονται και επανασυνδέονται με την εσωτερική τους δύναμη και άλλοι όχι. Είναι δική μας επιλογή.

6. Όλα τα γεγονότα και οι πραγματικότητες είναι προσωπικές δημιουργίες, ακόμη και σε όλες τις περιβαλλοντικές καταστροφές. Ο Χριστός μιλώντας για τη Δευτέρα Παρουσία είπε ότι «δύο άνδρες θα βρίσκονται στον αγρό, ένας θα φύγει και ένας θα μείνει». Αυτό, για μένα, σημαίνει ότι ακόμη και σε μια μαζική καταστροφή, είτε είναι σεισμός, πλημμύρα, φωτιά είτε μια οικονομική κρίση, αυτό που θα συμβεί στον καθένα θα είναι αυτό που αυτή η συγκεκριμένη ψυχή χρειάζεται αυτή τη στιγμή. Τίποτε δεν θα συμβεί σε σας επειδή συμβαίνει στους άλλους. Ανεξάρτητα από ό,τι γίνεται στους άλλους γύρω σας, σε σας θα συμβεί μόνο αυτό που έχετε επιλέξει και δημιουργήσει. Όταν ένα ατύχημα, όπως η συντριβή αεροπλάνου, έχει σαν αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ανθρώπων, είναι επειδή καθένας απ’ αυτούς έχει επιλέξει αυτόν τον τρόπο απόσυρσης της συνειδητότητάς του από το προσωρινό φυσικό σώμα. Αν κάποιοι είχαν εισιτήριο για την πτήση, αλλά δεν είχαν επιλέξει αυτόν τον τρόπο απόσυρσης, αυτοί κατά κάποιον τρόπο θα εμποδιστούν να μπουν στο αεροπλάνο, ενώ άλλοι που δεν ήταν στη λίστα της πτήσης, αλλά έχουν επιλέξει αυτό το μέσο αναχώρησης από το σώμα, ξαφνικά θα βρεθούν σ’ αυτήν την πτήση.


Όταν αρχίζουμε να σκεφτόμαστε μ’ αυτόν τον τρόπο, θα βιώσουμε εσωτερική ηρεμία και διαύγεια και θα συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε σύμπαν αγάπης και ότι ο Θεός, του οποίου είμαστε μέρος, μας αγαπά χωρίς όρους. Θα νιώσουμε ευγνωμοσύνη και θα αντιληφθούμε κάθε πρόκληση σαν μια ευκαιρία για βαθύτερη σύνδεση με τον αληθινό εαυτό μας. Θα εκδηλώσουμε τότε όλη την αφθονία, υγεία, χαρά και αγάπη που επιθυμούμε να έχουμε.

Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...