Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ.




«Το Σπίτι μου με περιμένει. Δεν καθυστερώ».

«Αν το επιλέξω, μπορώ να φύγω ολοκληρωτικά από αυτόν τον κόσμο. Δεν είναι ο θάνατος που κάνει κάτι τέτοιο δυνατό, αλλά η αλλαγή του τρόπου που βλέπω τον σκοπό αυτού του κόσμου. Αν πιστεύω ότι έχει κάποια αξία έτσι όπως τον βλέπω τώρα, έτσι και θα παραμείνει για μένα. Αν δεν βλέπω αξία στον κόσμο έτσι όπως τον βλέπουν τα μάτια του σώματός μου, τίποτα που να θέλω να κρατήσω για δικό μου ή για ν’ αναζητήσω σαν στόχο, τότε θα φύγει από μένα. Γιατί δεν θα έχω ζητήσει οι ψευδαισθήσεις να αντικαταστήσουν την αλήθεια.»

Μπορείς να φύγεις εντελώς από τον κόσμο… Οι πιο πολλοί άνθρωποι φοβούνται αυτή τη σκέψη γιατί νομίζουν ότι το να φύγεις από τον κόσμο, σημαίνει θάνατος. Αλλά δεν είμαστε σώμα. Είμαστε νους. Ο θάνατος είναι αδύνατος. Έτσι καλά θα κάνουμε να δούμε αυτή την σκέψη από μια άλλη οπτική.

Όσο βρισκόμαστε στη διάσταση του χωροχρόνου, υπάρχουν δύο τρόποι να βλέπουμε τον κόσμο. Ο σωστός και ο λάθος.

Στο κατώτερο σημείο της κλίμακας, στις χαμηλότερες συχνότητες του χωροχρόνου είναι:

Ο θυμός

Η κατηγόρια

Η ζήλεια

Η αυτό-δικαίωση

Ο φόβος

Η ασθένεια

Η επίθεση

Η άμυνα

Η κρίσεις

Οι ανησυχίες

Οι αμφιβολίες

Η σύγχυση

Όλα αυτά είναι σίγουρα ο πάτος. Αν ζεις σε ένα κόσμο όπου συμμετέχεις σε τέτοια συναισθήματα, βρίσκεσαι σε πολύ χαμηλές συχνότητες και κυριολεκτικά ζεις στην κόλαση. Αυτός είναι ο λάθος τρόπος.

Αλλά μια αλλαγή του νου – μια «μετάνοια» - μπορεί να ανυψώσει σε ψηλότερες συχνότητες. Όταν πάρεις την απόφαση να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, τότε θα βρεθείς σε ένα κόσμο όπου υπάρχουν:

Θαύματα

Ευγνωμοσύνη

Συγχώρεση

Θεραπεία

Αλληλοβοήθεια

Πνευματικότητα

Καλοσύνη / ευγένεια

Γενναιοδωρία

Βέβαια, εξακολουθείς να βρίσκεσαι στο χωροχρόνο, αλλά σε χαρούμενο όνειρο. Όλοι σε συμπαθούν, συμβαίνουν θαύματα, το σώμα σου λειτουργεί τέλεια, είσαι γαλήνιος και όλα πάνε καλά. Αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος. Είναι ακόμα όνειρο, και είναι ακόμα στο χωροχρόνο, αλλά βρίσκεσαι τόσο κοντά στον Ουρανό που μπορείς να δεις τις θύρες του.

Στην «Διευκρίνιση των Όρων των Μαθημάτων» στον όρο Νους – Πνεύμα, ο Ιησούς το περιγράφει τέλεια:

«Ο νους μπορεί να έχει δίκιο ή άδικο, ανάλογα με την φωνή που ακούει. Όταν είναι σωστός ακούει το Άγιο Πνεύμα, συγχωρεί τον κόσμο, και μέσα από την Όραση του Χριστού βλέπει τον πραγματικό κόσμο. Αυτό είναι το τελικό όραμα, η τελευταία οπτική, η κατάσταση στην οποία ο Θεός κάνει το τελικό βήμα ο Ίδιος. Εδώ τελειώνουν ο χρόνος και οι ψευδαισθήσεις.»

Δεν είναι καταπληκτικό; Στην πιο προχωρημένη πνευματική κατάσταση, όπου ακούς την φωνή του Αγίου Πνεύματος, συγχωρείς τους πάντες και τα πάντα, και βοηθάς ολοκληρωτικά τους συνανθρώπους σου, ακόμα βρίσκεσαι στο χρόνο και στην κατάσταση των ψευδαισθήσεων. Είσαι ακόμα αιχμάλωτος! Αυτό είναι σίγουρα ένα πολύ καλύτερο μέρος – καλύτερο από την σκοτεινή φυλακή/κόλαση που βρισκόσουν πρωτύτερα, αλλά ακόμα και σε αυτήν την πιο προχωρημένη πνευματική κατάσταση, υπάρχει ακόμα περιορισμός.

Αλλά όλοι πρέπει να ζήσουμε σε ένα κόσμο ευγνωμοσύνης και συγχώρεσης, και να τον τελειοποιήσουμε για να περάσουμε στο επόμενο επίπεδο.

«Στον Οίκο του Πατέρα μου υπάρχουν πολλά δώματα, αλλά δεν μπορείς να πας στο επόμενο μέχρι να τελειοποιήσεις αυτό που ήδη βρίσκεσαι.»

Η πλειοψηφία των ανθρώπων – όσο βρίσκονται ακόμα στην ανθρώπινη κατάσταση – κυμαίνονται ανάμεσα στις χαμηλότερες και ψηλότερες συχνότητες του χωροχρόνου σε καθημερινή βάση. Πηγαίνουν από τον θυμό στην συγχώρεση. Από την σύγχυση στην ευγνωμοσύνη.

Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ.

.Θα έχεις κάνει σπουδαία πρόοδο αν μπορέσεις να φύγεις από τις χαμηλές συχνότητες και μεταβείς στο χώρο της συνεχούς συγχώρεσης, ευγνωμοσύνης, των θαυμάτων και της θεραπείας. ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΚΕΙ. Θα έχεις κάνει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΒΗΜΑΤΑ όταν αφήσεις τις χαμηλές συχνότητες (του θυμού, της επίκρισης, της κατηγόριας, της ενοχής, του φόβου, της ζήλειας, της επίθεσης) πίσω σου για πάντα.

Για τους πιο πολλούς, αυτό το βήμα, αυτή η κίνηση του νου φαντάζει παντελώς αδύνατη. Οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να ζεις σε ένα κόσμο όπου δεν υπάρχουν ανησυχίες και έννοιες. Όμως, «ΟΛΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΔΟΘΕΙ». Μπορείς να αρχίσεις να γίνεσαι συνειδητός γνώστης και παρατηρητής του εαυτού σου, και μπορείς να σταματάς τον εαυτό σου όταν αρχίζει να συμμετέχει σε φόβο, θυμό, κρίσεις και ενοχές.

«Ο λάθος τρόπος αντίληψης ακούει το εγώ και φτιάχνει ψευδαισθήσεις, αναγνωρίζοντας την αμαρτία για αληθινή και δικαιώνοντας τον θυμό, και βλέποντας τις ενοχές, τις αρρώστιες και τον θάνατο σαν αληθινά».

Έχεις την ικανότητα και την δύναμη να βρίσκεσαι σε όποιο κόσμο θέλεις να ζήσεις, και αφού ζήσεις στον Αληθινό Κόσμο για λίγο, εκεί όπου το όνειρο είναι όμορφο και όλα πάνε καλά και θαύματα συμβαίνουν κάθε μέρα, ό,τι ζητάς το έχεις, τότε θα ξέρεις ότι αυτός ο Κόσμος, αυτός ο Χώρος είναι το κατώφλι για κάτι Άλλο Μεγαλύτερο. Ο νους σαου είναι προορισμένος για ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

Μέσα σου υπάρχει μια ανάμνηση ότι δεν ανήκεις σε ένα περιβάλλον διαχωρισμού. Αυτός ο κόσμος δεν είναι το σπίτι σου.

Και τότε θα είσαι έτοιμος να αφήσεις τον Θεό να αναλάβει το τελευταίο βήμα, αυτό που θα σε πάει στο αληθινό σου Σπίτι, εκεί που ανήκεις από πάντα, εκεί που βρίσκεται ο ΕΝΑΣ ΝΟΥΣ.

Εδώ υπάρχει μόνο Δημιουργία. Εδώ υπάρχει μόνο αγάπη. Εδώ υπάρχει μόνο δράση. Η συνεχής ευδαιμονία γίνεται η φυσική σου κατάσταση. Δεν υπάρχουν πια ερωτήματα. Δεν είσαι πια σώμα, και δεν ρωτάς το Άγιο Πνεύμα τι να κάνεις διότι τώρα η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ έχει γίνει. Σε αυτό τον τόπο, αναλαμβάνει ο Χριστός.

Τότε η ζωή σου θα είναι του Θεού.

Αυτή είναι η περιπέτεια. Εδώ δεν υπάρχουν ανάγκες. Εδώ δεν υπάρχουν σχέδια, ούτε στόχοι, ούτε ευχές.
Σου έχει δοθεί να αλλάξεις την σκέψη σου, να ΜΕΤΑ-νοήσεις και να σκέφτεσαι με τον Θεό. Το σπίτι σου περιμένει, μην καθυστερείς.

Εδώ βρίσκεται η δημιουργία. Εδώ βρίσκεται ο Θεός.

«Ο Χριστός ζει μέσα σου. Ο Χριστός μέσα σου, δεν κατοικεί μέσα σε ένα σώμα. Και όμως είναι μέσα σου. Γι αυτό και εσένα δεν μπορεί να σε περιέχει ένα σώμα, ο πραγματικός εαυτός σου δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται μέσα σε ένα σώμα. Αυτό που βρίσκεται μέσα σου δεν μπορεί να είναι έξω. Είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να είσαι ξέχωρα από αυτό που βρίσκεται στον πυρήνα της ύπαρξής σου.»

«Το Σπίτι μου με περιμένει. Δεν καθυστερώ».


ΠΗΓΕΣ: http://gorgeousforgod.com/, Lisa Natoli

A Course in Miracles, Μαθήματα Θαυμάτων.


5 σχόλια:

fotis είπε...

Λοιπόν, τώρα εγώ τι να πω;...Αν αυτό δεν είναι απόδειξη ότι τα πνεύματά μας συντονίζονται μέσα από την ανταλλαγή κραδασμών θετικής ενέργειας, τότε τι είναι;...Χριστίνα μου, δεν ξέρω αν πρόλαβες να διαβάσεις το άρθρο μου για "τον Ιερό μας Εαυτό", εγώ πάντως δοκίμασα μια ευχάριστη και συγκινητική έκπληξη όταν διάβασα το δικό σου! Λέμε το ίδιο πράγμα με άλλη διατύπωση! Και οι δύο μιλάμε για την ουσιαστική μας φύση, για την ελεύθερη, αθάνατη και άγια ψυχή μας, που είναι ο πραγματικός πυρήνας της ύπαρξής μας, εκεί όπου κατοικεί το Άγιο Πνεύμα του Θεού! Να είσαι καλά, συνοδοιπόρισσα! Σ' ευχαριστώ!

christina είπε...

Ναι, Φώτη μου το διάβασα. Κι εγώ το είδα μόλις ανάρτησα το δικό μου άρθρο. Υπέροχο!
Ακριβώς το ίδιο μήνυμα!
Μα δεν εκπλήσσομαι πια.
Από τότε που πορεύομαι προς την αναζήτηση της αλήθειας, ο δρόμος είναι όλο ευχάριστες "εκπλήξεις" και συγχρονικότητες.
Φαίνεται πως το Σύμπαν βάζει το χεράκι του για να δυναμώνει το φως που τόσο έχει ανάγκη ο πλανήτης και ο κόσμος του χάους που βλέπουμε με τα μάτια του σώματός μας.
Και πόσο μας εμψυχώνει έτσι!!
Να νιώθουμε πως δεν είμαστε μόνοι στην αναζήτηση, και πως οι εργάτες του φωτός είναι πραγματικά πιασμένοι χέρι - χέρι.
Και όσο πορευόμαστε στο μονοπάτι του φωτός, όλο και σιγουρευόμαστε πως "Όποιος αναζητεί την Αλήθεια, είναι αδύνατον να αποτύχει".

delta είπε...

Μερικές ερωτήσεις προς Χριστίνα και Φώτη (και όποιον άλλον φίλο θέλει να συμμετέχει) που μπορεί να βοηθήσουν στην κατανόηση του κειμένου

Γράφει η Χριστίνα :

«Δεν είμαστε σώμα, είμαστε νους. Αλλά μια αλλαγή του νου – μια «μετάνοια» - μπορεί να ανυψώσει σε ψηλότερες συχνότητες.»

Είναι δυνατόν να συλλάβουμε την αληθινή μας φύση νοητικά ; Είναι δυνατόν να την κατανοήσουμε ποτέ με τον περιορισμένο μας νου ;

Τον περιορισμό των σκέψεων δεν επιδιώκουν όλα τα συστήματα διαλογισμού ; Την προσπάθεια να ακινητοποιηθεί ο νους έτσι ώστε να βιωθεί αυτό που είναι πέρα από τον νου, ο ιερός δηλαδή εαυτός μας ;

christina είπε...

Ναι..δεν είναι δυνατόν να συλλάβουμε την αληθινή μας ταυτότητα νοητικά στην διάσταση του χωροσχρόνου, γιατί βλέπουμε μόνο αποσπασματικά, κομμάτια από το Όλον. Με τα μάτια και την αντίληψη που μας παρέχουν οι αισθήσεις του σώματος διαρκώς επιβεβαιώνουμε την χωριστικότητα. Μέσα στο νου μας ενοικεί και η Φωνή που μιλά εκ μέρους του Θεού, το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η Φωνή μας μιλά αιώνια για την πραγματική μας Ταυτότητα. Αυτό κάνουμε όταν μετανοούμε. Επιλέγουμε ν' ακούμε την Φωνή αυτή και όχι του εγώ μας στο οποίο δίναμε τόση βάση μέχρι τώρα. Φυσικά την απόλυτη επίγνωση της Ταυτότητάς μας, θα την αποκτήσουμε μόνο όταν "αφυπνιστούμε".

Όσο για τα συστήματα διαλογισμού που προσπαθούν να συγάσουν τις σκέψεις, συμφωνώ απόλυτα και βοηθά πολύ να πετύχουμε την κατάσταση του "κενού" στον διαλογισμό μας. Ο διαλογισμός όμως κρατά μισή ώρα. Την υπόλοιπη μέρα τι κάνουμε; Γυρίζουμε πάλι στα εγώ μας και στην αποσπασματική μας αντίληψη;

delta είπε...

Ο ένας τρόπος είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε, επιλέγοντας την ανώτερη φωνή που ενοικεί μέσα στο νου μας όπως χαρακτηριστικά λες Χριστίνα, αντί την φωνή του «εγώ».

Ο άλλος τρόπος είναι να υπερβούμε τον νου μας, κατεβαίνοντας στα βάθη της Ύπαρξης μας. Εκεί θα γνωρίσουμε την αταραξία του Θεού που υπερβαίνει κάθε κατανόηση. Με αυτή την ακτινοβόλα αταραξία έρχεται η συνειδητοποίηση ότι είμαστε άφθαρτοι, αθάνατοι. Αυτό δεν είναι πλέον μια πεποίθηση. Είναι απόλυτη βεβαιότητα που δεν χρειάζεται αποδείξεις από μια εξωτερική πηγή.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...