Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Η μελλοντολαγνεία είναι η τύφλωση του Τώρα



Φοβάται το μέλλον γι’ αυτό προσπαθεί να ζήσει προβλέποντας το μέλλον. Προσκολλημένος σε συνήθειες, σε πράγματα κι ανθρώπους, πιστεύοντας πως χωρίς αυτά δεν υπάρχει ζωή, αγωνιά να μάθει τι θα συμβεί στον χρονικά περιορισμένο του βίο. Δεν μπορεί να δει πέρα απ’ αυτόν. Δεν μπορεί να εντρυφήσει στο άχρονο. Νιώθει την ανάγκη να ερευνήσει το χρονικά περιορισμένο, να ξέρει προκαταβολικά τι του γράφει και τι δεν του γράφει η μοίρα του. Κι όμως, το πεπρωμένο του, του δόθηκε λευκό. Μόνος του, έρμαιο μιας μοιραίας μηχανιστικής δύναμης, μιας αδράνειας, της εντροπίας, προδιαγράφει μέσα από μια εθιστική και εκμαυλιστική επανάληψη αυτό που τελικά θα έλθει και έτσι οδηγείται αδιαμαρτύρητα στο χαμό του. Τι κι αν του προμηνύσουν τι πρόκειται να του συμβεί; Η πρόγνωση δε θα μπορούσε να αναχαιτίσει τη δύναμη της έλξης. Παρά την προκαταβολική γνώση των δυσάρεστων επακόλουθων, θα κάνει τελικά εκείνο που δεν θα έπρεπε να κάνει, αυτό που μια δύναμη υπέρτερή του, γι’ αυτό μοιραία, τον αναγκάζει να κάνει. 

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Αν απλώς ήμασταν...









Το μυαλό θα’ πρεπε να είναι σαν το νερό της λίμνης, που υποχωρεί χωρίς καμία αντίσταση σε ό,τι πέσει μέσα. Κι αφού πάντα υποχωρεί, τίποτα δεν μπορεί να το βλάψει. Μπορούμε να δοκιμάσουμε να το χτυπήσουμε με το πιο βαρύ αντικείμενο ή να το κόψουμε με το πιο κοφτερό μαχαίρι, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να το πληγώσουμε. Το νερό αντέχει κι αφήνει να περάσει μέσα του αυτό που έρχεται απέξω. Κάποιες φορές προσπαθούμε να γίνουμε σθεναροί κι αδιαπέραστοι σαν πέτρα, και δεν καταλαβαίνουμε ότι, ακριβώς όταν αντιστεκόμαστε, είναι που καταλήγουμε να πληγωθούμε. 

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Δυστυχείς είναι όσοι…



Ένας ηλικιωμένος ιερέας είχε φτάσει λίγο πάνω από τα εκατό και ζούσε σ’ ένα χωριουδάκι, στην ενδοχώρα της Αργεντινής. Έπασχε σχεδόν από όλες τις ασθένειες, από τις χρόνιες ως τις οξείες, από τις ασήμαντες ως τις πιο σοβαρές, από τις πιο απλές ως τις πιο περίπλοκες… Για μένα, φοιτητή τότε της ιατρικής, ο γέροντας εκείνος έμοιαζε ένα ζωντανό εγχειρίδιο παθολογίας.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Εσωστρέφεια ή Εξωστρέφεια ;



Προσωπικότητα είναι το σύνολο των ιδιαίτερων ψυχικών και νοητικών χαρακτηριστικών και των τρόπων συμπεριφοράς ενός ατόμου που το κάνει μοναδικό. Στην καθημερινή μας ζωή συναντάμε πολλαπλά είδη προσωπικοτήτων: δυναμικές, χαρισματικές, απροκατάληπτες, ντροπαλές. Η θεώρηση του Καρλ Γιουγκ πάνω στη διαμόρφωση των προσωπικοτήτων είναι αρκετά διορατική∙ έγραψε πως αυτό που πολλές φορές φαίνεται να είναι τυχαία συμπεριφορά, είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα του διαφορετικού τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι προτιμούν να χρησιμοποιούν τις πνευματικές τους δυνατότητες.

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Συνέχισε να χτυπάς !


Πηχτό, αμείλικτο, εχθρικό σκοτάδι. Φρικτή κατάσταση ερμητικής φυλάκισης στα Τάρταρα του Άδη. Αλύπητα χτυπιέσαι από τον πόθο έστω και μια μικρή χαραμάδα από φως τα μάτια σου να αντικρίσουν. Ποτέ δε αποδέχτηκες ότι το έρεβος θα μπορούσε να είναι η μοναδική πραγματικότητα. Προτιμάς να πεθάνεις παρά να συμβιβαστείς και να συνεχίσεις αδιαμαρτύρητα τη ζωή σου μέσα σ’αυτό το θεοσκότεινο μπουντρούμι. Τα αμέτρητα απεγνωσμένα χτυπήματα σου αρχίζουν ευτυχώς  να αποδίδουν καρπούς και να ρηγματώνουν δειλά-δειλά τους τοίχους της φυλακής σου, αφήνοντας να γλιστρήσει ανάμεσα στις ρωγμές το εκτυφλωτικό φως μιας άλλης πραγματικότητας. Μια άσπιλη ομορφιά αποκαλύπτεται θριαμβευτικά, μια ουσία μαγική σε μεταμορφώνει, μια ζωή εκστατική υπόσχεται να σε λυτρώσει από τα δεσμά σου. Συνέχισε να χτυπάς ακόμη πιο δυνατά. Ρίξε τα τείχη. Βοήθησε το φως της ελευθερίας σου να δυναμώσει!

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Μακάρι να γινόμασταν και πάλι παιδιά...






















Κοντά παντελόνια, ξέφρενο παιχνίδι στην αλάνα, το παγωτό να κολλάει καθώς λιώνει, οι πρησμένες αμυγδαλές από την ακόρεστη επιθυμία της δροσιάς και οι πρησμένες αμυγδαλές της μητέρας από της φωνές της. Οι ποδηλατάδες για εξερεύνηση στην άλλη άκρη της πόλης – κόσμου και το άγχος της επιστροφής στο ζεστό αεράκι στα τελευταία λαμπυρίσματα του μορυχού ήλιου. Η μυρουδιά της μητέρας που ξεχείλιζε το σπίτι και η έκρηξη αγάπης, ασφάλειας και σιγουριάς μέσα στην ζεστή της αγκαλιά την ώρα της κατσάδας. Τότε που ο καιρός δεν μας πείραζε γιατί αλλάζαμε το παιχνίδι σε κάτι διαφορετικό, σε κάτι νέο πιο συναρπαστικό. Τότε που τα χρήματα τα χρησιμοποιούσαμε και δεν μας πολύ ένοιαζε αν δεν τα είχαμε στην τσέπη. Τότε που οι αισθήσεις λειτουργούσαν στο μέγιστο και αισθανόμασταν το υγρό χώμα, το ανακάτωμα των αρωμάτων στο μικρό μπακάλικο, βλέπαμε τις αλλαγές στο φυλλοβόλημα των δέντρων. Τότε που δεν αναλύαμε τις καταστάσεις αλλά τις συνθέταμε. Τους τσακωμούς με το αντίθετο φύλλο που κατέληγαν στα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς. Τότε που είχαμε φίλους γιατί μας ταίριαζαν και θεωρούσαμε ότι η φιλία θα αντέξει για πάντα άδολη στο πέρασμα του χρόνου και μείς δε θα γεράσουμε ποτέ.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Όταν φεύγεις, να γυρίζεις πίσω



Υπάρχουν εκείνες οι ανάποδες ημέρες που τίποτα δεν κυλάει ανεμπόδιστα και δοκιμάζουν τα όρια της αντοχής σου. Σκέψεις και συναισθήματα συνεχίζουν να σου επιτίθενται κατά κύματα και  επιμένουν πως απέτυχες, πως χαράμισες τη ζωή σου. Όλα σου φαίνονται μάταια, κουραστικά, βαρετά ή αδιάφορα. Όταν έρχονται αυτές οι μέρες, προσπάθησε να βγεις απ’ το καβούκι σου, απ’ το τεχνητό νοητικό σου καταφύγιο που σου δίνει μια ψευδαίσθηση ασφάλειας αλλά σε βυθίζει αργά στο βάλτο της κατάθλιψης.  Γίνε λίγο πιο ευρηματικός και αναζήτησε τον χαμένο σου ενθουσιασμό σε μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Στη φύση!

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Διαλογισμός : Η λάθος πεποίθηση



Όταν οι άνθρωποι επιχειρούν να πειραματιστούν με τον διαλογισμό, συχνά διαμαρτύρονται ότι οι σκέψεις τους γίνονται ανεξέλεγκτες και αρχίζουν να τους επιτίθενται πιο άγρια από ποτέ. Όσοι όμως έχουν εντρυφήσει χρόνια στο διαλογισμό γνωρίζουν ότι αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι για όσους είναι αρχάριοι στο διαλογισμό. Δεν είναι οι σκέψεις μας που έχουν γίνει πιο άγριες κι επιθετικές αλλά εμείς που έχουμε γίνει πιο ήσυχοι και καταφέρνουμε τελικά να αποκτήσουμε συνείδηση του πόσο θορυβώδεις ήταν οι σκέψεις μας πάντα. Αντί να αποκαρδιωνόμαστε λοιπόν και πολλές φορές να τα  παρατάμε, μπορούμε να προσπαθήσουμε να γίνουμε ακόμα περισσότερο παρόντες στη στιγμή και να συνεχίσουμε να επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην αναπνοή μας.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Η Πηγή του “ΤΣΙ”




Ερώτηση : Το Άδηλο είναι αυτό που στην Ανατολή ονομάζουν “τσι”, ένα είδος συμπαντικής ζωτικής ενέργειας;


Όχι. Το Άδηλο είναι η πηγή του τσι. Το τσι είναι το εσωτερικό ενεργειακό πεδίο του σώματός σου. Είναι η γέφυρα μεταξύ του εξωτερικού σου εαυτού και της Πηγής. Βρίσκεται ανάμεσα στο δήλο, τον κόσμο της μορφής, και στο Άδηλο. Το τσι μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ποτάμι ή με ένα ενεργειακό ρεύμα. Αν στρέψεις την εστίαση της συνειδητότητάς σου βαθιά μέσα στο εσώτερό σώμα, ανιχνεύεις την πορεία αυτού του ποταμού πίσω στην Πηγή του.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...