Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Η τέχνη της συμβίωσης


Μια φορά, ο “Άγριος Ταύρος” και το” Μπλε Σύννεφο”, πήγαν πιασμένοι χέρι χέρι, στη σκηνή του γέρου μάγου της φυλής και του είπαν:


Εμείς αγαπιόμαστε πάρα πολύ.Γι' αυτό ήρθαμε σε σένα, να μας δώσεις μια συμβουλή για να ζήσει η αγάπη μας αιώνια. Μια συμβουλή που θα μας βοηθήσει να μείνουμε για πάντα ο ένας δίπλα στον άλλον.



Ο γέρος συγκινημένος, που έβλεπε δύο νέους τόσο ερωτευμένους, και τόσο διψασμένους ν’ ακούσουν μια συμβουλή του, τους είπε:

Εσύ “Μπλε Σύννεφο” πρέπει να ανεβείς στο βουνό και να κυνηγήσεις το πιο δυνατό γεράκι, και να το φέρεις εδώ ζωντανό. Και συ “Άγριε Ταύρε”, να σκαρφαλώσεις στο βουνό να βρεις τον πιο άγριο αετό, να τον πιάσεις, και να μου τον φέρεις εδώ ζωντανό.

Την προκαθορισμένη ημέρα, οι δύο νέοι, ήταν μπροστά στη σκηνή του μάγου, με τα πουλιά στα χέρια.

Ο γέρος, τα έβγαλε από τα δίχτυα, και διαπίστωσε ότι ήταν τα φημισμένα πουλιά.




Τώρα, δέστε τα πουλιά από το πόδι με αυτό το δερμάτινο κορδόνι, και μετά αφήστε τα να πετάξουν ελεύθερα!

Το ζευγάρι, έκανε αυτό που του ζήτησε ο γέρος και άφησαν τα πουλιά ελεύθερα Ο αετός και το γεράκι προσπάθησαν να πετάξουν, αλλά το μόνο που κατάφεραν ήταν να κάνουν μικρά πηδήματα.


Μετά από λίγο, εκνευρισμένα που δεν μπορούσαν να πετάξουν, άρχισαν να επιτίθενται το ένα στο άλλο, με αποτέλεσμα να πληγωθούν. Τότε ο γέρος είπε:


Αυτό που βλέπετε τώρα, να μην το ξεχάσετε ποτέ. Διότι και εσείς είστε όπως ο αετός και το γεράκι. Αν είστε δεμένοι ο ένας με τον άλλον όπως αυτά τα δύο πουλιά, έστω και από αγάπη, όχι μόνο θα υποφέρετε, αλλά αργά η γρήγορα, θα αρχίσει να πληγώνει ο ένας τον άλλον.



Αν θέλετε να κρατήσει η αγάπη σας, πετάξτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.


Αφήστε ελεύθερο ο ένας τον άλλον, να πετάξει με τα δικά του φτερά!

Πραγματικά αυτή είναι η αλήθεια. Αυτό που ισχύει στο γάμο, ισχύει και στις οικογενειακές, και φιλικές σχέσεις. Πρέπει να σεβόμαστε το δικαίωμα των άλλων, να πετούν μόνοι τους προς τα όνειρά τους.


Μόνον ελεύθεροι οι άνθρωποι,
είναι ικανοί να αγαπήσουν!




Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

2 σχόλια:

dolfman είπε...

Αγαπητή μου Αναστασία με έστειλες αδιάβαστο με την ανάρτηση σου. Τι υπέροχη ιστορία! Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ..

Ανώνυμος είπε...

Αυτή είναι η συγκλονιστικότερη ιστορία που έχω διαβάσει. Ποιός την έχει γράψει; Υπάρχει σε κάποιο βιβλίο;
Για κάθε άνθρωπο υπάρχει μια ιστορία που όταν τη συναντήσει, ίσως να αλλάξει τη ζωή του. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την ιστορία.
Θερμά σας ευχαριστώ.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...