Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Όρνια και αυτόχειρες…



Το βρήκα στο ιστολόγιο "Τροφή για σκέψη" και εκτός του ότι με συγκλόνισε μου φάνηκε πολύ επίκαιρο...

Θα έχετε δει ή ακούσει- πιστεύω-για τη φωτογραφία με το ετοιμοθάνατο κοριτσάκι του Σουδάν, που προσπαθεί να φτάσει μέχρι το χώρο του επισιτισμού. Για να διεκδικήσει κάποια ψίχουλα απ' την τροφή και μια κάποια παράταση για τη ζωή του.

Αλλά που-φευ- δεν μπορεί. Γιατί η πείνα του έχει «κόψει» τα πόδια. Αλλά και κανένας δεν του δίνει την παραμικρή σημασία. Εκτός από το όρνιο, που περιμένει την ολοκληρωτική κατάρρευσή του. Ή και που μπορεί να φοβάται απλά την παρουσία του φωτογράφου, που αποθανατίζει τη σκηνή.

Βάλτε, αν θέλετε, στη θέση του όρνιου την όποια τραπεζική μαφία. Ωσάν αυτές, και αυτούς, που προκάλεσαν την τελευταία οικονομική κρίση. 'Η αυτούς, που τώρα δα σφίγγουν ολοένα και περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό του λαού. Για να εξασφαλίσουν και επαυξήσουν τα υπερκέρδη τους. Ή τους πετρελαιάδες. Που ενώ η τιμή του πετρελαίου κατρακυλάει αυτοί επιμένουν στη ληστρική τους ακρίβεια. Ή τους άλλους λήσταρχους των σούπερ-μάρκετς. Ή τους εκπροσώπους της οποιασδήποτε ντόπιας ή διεθνούς εξουσίας. Που με τους άδικους και απάνθρωπους νόμους τους είναι αλληλέγγυοι και διαπλεκόμενοι με τα όρνια…

Και απέναντι-στη θέση του παιδιού- βάλτε τον απλό πολίτη. Που του αρπάζουν το σπιτάκι του για εξακόσια ευρώ. Εν ονόματι του νόμου. Ή που τον ληστεύουν καθημερινά με την αισχροκέρδεια. Στον όνομα της ελεύθερης αγοράς. Ή τα εκατομμύρια των ανθρώπων και ιδιαίτερα των παιδιών, που θυσιάζονται στο Μολώχ του μαμωνά. Και έχετε την ακτινογραφία της ντόπιας και τιεθνούς αλητείας αφενός και αφετέρου της ανθρώπινης τραγωδίας σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια.

Κι εμείς απέναντι σ' αυτή τη ληστρική αρπακτικότητα τι κάνουμε; Υπερασπιζόμαστε μήπως τα θύματα αυτού του παραλογισμού; Και σε τελική ανάλυση τον ίδιο τον εαυτό μας; Όχι! Κι ούτε καν- σαν το φωτογράφο -μένουμε ουδέτεροι. Αντίθετα μάλιστα. Είμαστε με την πλευρά των ανθρωποφάγων όρνιων! Αφού χειροκροτούμε και ψηφίζουμε τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του οικονομικού κανιβαλισμού….

Που, σε τελική ανάλυση σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτε άλλο, παρά ν' αυτοκτονούμε. Όχι βέβαια άμεσα, όπως ο φωτογράφος, ύστερα απ' την αφόρητη κρίση συνειδήσεως. Αλλά έμμεσα. Γιατί αυτός, που σκοτώνει μέσα του την ανθρωπιά δεν κάνει τίποτε άλλο παρά ουσιαστικά ν' αυτοκτονεί…


Παπα-Ηλίας Υφαντής


Πηγή



Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...