Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν


"Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. 'Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του. Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Η, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
.
.
.
Έτσι , από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις τ
ης ενόργανης ζωής. Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.
.


Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέ
σσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου. Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί κα ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου."


“Γκέμμα” - Δ. Λιαντίνης


Έλα πάρε με-Γιάννης Χαρούλης


........Έλα πάρε με
και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός
κι ο ψάλτης ήχος.
...........



Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

9 σχόλια:

delta είπε...

Τι να πεις ; Όταν διαβάζω κείμενα του Λιαντίνη μένω άφωνος…

Η Άννα, η δασκάλα μου που ήμασταν μαζί στη Σαμοθράκη, μια τόσο ιδιαίτερη ψυχή για την οποία θα μιλήσω αργότερα, ήταν μαθήτρια του Δημήτρη Λιαντίνη. Τον είδε τελευταία φορά αρχές του 1998, λίγο πριν να «αφανισθεί αυτοθέλητα», όπως χαρακτηριστικά έγραφε. Ήταν πιωμένος και απογοητευμένος γιατί όπως της είπε χαρακτηριστικά : “δυστυχώς κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει…”

Πόσο δύσκολη είναι, αναρωτιέμαι, η μοναξιά της κορυφής ;

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

θα προσπαθησω να "μικρυνω τα βεληνεκες" κι απλα θα σου μιλησω για την μοναξιά του ανθρώπου εν γενει ασχετως "επιπεδου" που στεκεται στην δεδομένη φάση της ζωής του και της όποιας συνειδητοποίησης ή , αν θες, "επιπεδου" συνειδητότητας/ ασυνειδησιας του.
Η μοναξια που φερνει η συνειδητοποιηση και η βαθυτερη, βιωματικη Γνωση ειναι, λενε, μεγαλη.
Τουλαχιστον η μοναξια στο κοινωνικο κομματι της ζωης που ζουμε
.Αλλα εχεις στο δικο σου νου ως προβληματισμους και ερωτηματα γυρω απο τα οποία δια-λογιζεσαι και τελειως διαφορετικα εως και ανουσια-για σενα πάντα προσωπικα- εχουν οι περισσοτεροι ανθρωποι γυρω σου, ακομα κι ανθρωποι οικειοι και αγαπημενοι.

Και τότε?Τι κανεις τότε?
Πως συμβιβαζεις την εσώτερη πραγματικότητα με την "εξω" πραγματικότητα?

Διαχωριζεσαι ακόμα περισσοτερο?

Απομακρυνεσαι με καποιον τρόπο ειναι σιγουρο αυτο ή μαλλον αποστασιοποιεισαι και παρατηρεις τοσο τον εαυτό σου όσο και την πραγματικότητα.

Δεν ξερω να απαντησω περισσοτερα , στην ουσια σου απαντησα σα να μιλαγα στον εαυτό μου Δελτα

μαλλον η απαντηση και σε αυτο , ισως, το ερωτημα να ειναι
ο τρόπος που επιλεγεις να ζεις την Ζωή. Σαν να ειναι μια κατασταση φοβου ή σα να ειναι μια κατασταση που θα σε οδηγησει στην αγαπη και τη χαρα.
Λεω κι εγω..
καλη σου μερα Δελτα
να εχεις μια πολυ ομορφη μερα

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

καλημερα είπα
αλλά ξεχασα να ευχηθώ καλό μηνα..
Καλό μηνα Δελτα

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Γεια σου πεταλούδα μου,πολύ όμορφη η ανάρτηση σου.
Τις ίδιες ανησυχίες έχουμε κοπέλα μου!
Έχω την αίσθηση ότι η βαθύτερη επικοινωνία με τον εαυτό μας,μέσα από πιο βαθιές συνειδητοποιήσεις,μέσα από την πνευματικότητα, μάς φέρνουν πιο κοντά στους ανθρώπους.
πιστέυω ότι με όλους τους ανθρώπους μπορούμε να επικοινωνήσουμε όταν είμαστε ανοιχτοί στο συναίσθημα, χωρίς φόβο και εστιαζόμαστε στα θετικά τους στοιχεία.
Όμως επειδή η ζωή έχει αποχωρισμούς,και η εξέλιξη είναι μια διαδικασία αποχωρισμού,με κάποιους ανθρώπους δεν μπορείς να συνεχίσεις να έχεις σχέσεις.Ειδικά αν αυτοί νιώθεις ότι με ένα τρόπο προσπαθούν να σε χειριστούν και να σε γυρίσουν πίσω.
Μεγάλο θέμα για συζήτηση από... κοντά!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Έρωτας και Θάνατος...
τα δυο φίδια στο κηρύκειο του Ερμή - των ψυχών τον ταξιδευτή

Margo είπε...

Θα σταθώ στην ερώτησή σου Πεταλούδα μου.. Πως συμβιβαζεις την εσώτερη πραγματικότητα με την "εξω" πραγματικότητα?
Αυτό σηκώνει πολύ κουβέντα..

Τα κείμενα του Λιαντίνη είναι πράγματι πολύ ιδιαίτερα. Ίσως σε μια άλλη χώρα να ένιωθε λιγότερο μόνος;
Καλή σου μέρα:)

Ανώνυμος είπε...

Διαβάστε τον ποιητή και ερωτικό Λιαντίνη στη δική του πλέον ιστοσελίδα www.liantinis.gr από ανέκδοτα χειρόγραφα και επιστολές του.

ΕΙΡΗΝΗ είπε...

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΙΔΙΑ ΣΠΑΘΙΑ ΒΑΣΤΟΥΝΕ ΚΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΞΑΦΝΚΟ ΚΙ ΥΠΟΥΛΟ ΣΕ ΧΤΥΠΟΥΝΕ

Ανώνυμος είπε...

ας τολμήσω να πω
το ένα εκπληρώνει το ανολοκλήρωτο του άλλου
καλημέρα σε όλους

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...