Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Εντυπώσεις ενός πνιγομένου...


" Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερό μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μού ήταν αποκρουστική.
Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι.
Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος.
Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέσει την οικογένειά μου, στο θείο μου, Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κώστας Καρυωτάκης

Και για ν' αλλάξουμε τόνο: Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε, επί δέκα ώρες εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το σώμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ορισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγομένου. "

Με τα λόγια αυτού του σημειώματος αποχαιρέτησε τη ζωή και τον κόσμο, που τόσο πολύ τον πλήγωσε, ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης το μεσημέρι της 21ης Ιουλίου του 1928 ( πριν λίγες ώρες συμπληρώθηκαν 82 χρόνια από την αυτοκτονία του στην Πρέβεζα ).

Το πιο σύντομο ποίημά του:
ΦΘΟΡΑ
"Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων
και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι."

Ακολουθεί ένα σύντομο κινηματογραφημένο ντοκυμαντέρ γύρω από τις τελευταίες μέρες του και αποσπάσματα από το έργο του. Αξίζει να αφιερώσετε περίπου μισή ώρα, ως φόρο τιμής σε μια μεγάλη μορφή της νεοελληνικής λογοτεχνίας...

">
-->

-->

> -->





5 σχόλια:

kelly alamanou είπε...

.....

"Ατίθασα μέλη,διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα μηδενικά
πλάσματα ,και γι'αυτό προνομιούχα.."

είναι η τελευταία στροφή από το ποιημά του "αποστροφή"

Τσακίζει..

Fotis είπε...

Γεια σου, Κέλλυ!

Το συγκεκριμένο δεν το θυμόμουν.
Η ειρωνεία του Καρυωτάκη μόνο με του Καβάφη μπορεί να συγκριθεί.

Παντού ειρωνεία και αυτοσαρκασμός και ανελέητη κριτκή ενάντια σε ό,τι τον εξόργιζε και τον πλήγωνε...

Καλή σου νύχτα!

Diatton είπε...

Εσύ έκανες μια πολύ χρήσιμη ανάρτηση ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε. Εγώ άργησα 3 μέρες. Αν, πραγματικά, σου αρέσει πολύ ο Καρυωτάκης, σε προσκαλώ για μια ανάγνωση στο χώρο μου http://diattonsworld.blogspot.com/2010/07/blog-post_24.html

Fotis είπε...

Φίλε "Διάττοντα",

μπήκα στο ιστολόγιό σου και εντυπωσιάστηκα!
Πολύ καλή δουλειά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αναρτήσεις!

Δε μπορώ να μη συμφωνήσω με όσα λες για τον Καρυωτάκη!
Και λίγα είπες!

Ήταν από τους πρώτους ποιητές που αγάπησα στην ευαίσθητη ηλικία της εφηβείας και από τους δικούς του στίχους δέχτηκα τις πρώτες επιρροές για να αρχίσω να πειραματίζομαι κι εγώ πάνω στην ποίηση και τη στιχουργία.
(Γι' αυτό άλλωστε και στα πρώτα μου ποιήματα ήταν έντονο το στοιχείο της θλίψης, της μελαγχολίας και γενικά φλερτάριζα με μια πεισιθάνατη διάθεση...)

Θα παρακολουθώ τις αναρτήσεις σου, γιατί έχουμε κοινές προτιμήσεις και στη λογοτεχνία και στη μουσική!

Να είσαι καλά!
Καλό σου βράδυ!

Diatton είπε...

Κατάλαβα τις λες... Εγώ είναι δεδομένο ότι ξεκίνησα απ' τον Καρυωτάκη. Όταν όμως είδα ότι η επίδρασή του πάνω μου είχε προχωρήσει, προσπάθησα να αλλάξω ρότα. Πρακτικά, όμως, δε μπορούσα να πάω και πολύ μακριά λόγω κοινής ψυχοσύνθεσης. Και πραγματικά δεν πήγα. Τότε ήταν που "έπεσα" πάνω στον άλλο κορυφαίο των ελληνικών γραμμάτων, τον Τάσο Λειβαδίτη! Στην ουσία, λοιπόν, δεν ξέφυγα ποτέ...

Για τη μουσική που λες, εμένα δυο είναι οι βασικοί μου άξονες. Το Blues (που με γέννησε) κι οι μουσικές του κόσμου. Δεν ξέρω αν είσαι (μουσικός) οπαδός της εκζήτησης κι εσύ... Σ' ευχαριστώ πάντως για τα καλά σου λόγια... Θα τα λέμε...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...