Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Ο ανθρωπος εχει αναγκη όχι μονο από υλικη, αλλα και από συναισθηματικη τροφη.

 

Τα οφέλη του να αγαπάς και να σε αγαπούν.

 

Η ανάγκη του να είμαστε απαιραίτητοι και χρησιμοι, 

λειτουργεί θεραπευτικά στην ψυχή και στο σώμα.

 

 

 

Κι όμως είναι αλήθεια το πόσο μεγάλη επίδραση έχει αυτή η ανάγκη του να είμαστε απαιραίτητοι και χρησιμοι.

 

To πως λειτουργεί θεραπευτικά στην ψυχή και στο σώμα μας κατ`άντανάκλαση.  Και βέβαια το πόσο συμβάλλει στην μακροημέρευση μας.

 

Αποτελεί  η αναγκη αυτή, χαρακτηριστικο  στοιχείο στα μυστικά μακροζωiας σε περιοχές του πλανήτη που οι κάτοικοι τους ξεπερνούν κατά πολύ τον μέσο όρο ζωής.

 

 Μάλιστα μπορεί να θεωρηθεί βασικη ιδεα και κάποιων από τα υπόλοιπα μυστικά τα οποία είναι:

 

Λιτή διατροφή, πολλά λαχανικά, φρούτα, ξηροι καρποι.

 

 Πολύ νερό.

 

Ήπια καθημερινή άσκηση.

 

Αίσθηση σκοπού στη ζωή. Η ζωή πρέπει να έχει κάποιο νόημα, ένα αίσθημα οτι με έχουν ανάγκη οι άλλοι και προσφέρω.

 

Η οικογένεια πρώτα. Αλληλοβοήθεια και στενές οικογενειακές σχέσεις.

 

Η κοινωνικότητα. Η απομόνωση κόβει χρόνια από την ζωή μας. Ομαδικότητα και κοινωνικότητα σε οικογενειακό και φιλικό επίπεδο.

 

Επαφή με την φύση και μόνιμη κατοικία σε περιοχή με μεγάλη ηλιοφάνεια.

 

Ενεργητικότητα.Το αντίθετο από το σύνδρομο του συνταξιούχου.

 

Θετική στάση απέναντι στη ζωή και χιούμορ.

 

Ανάμεσα λοιπόν σ’αυτά τα μυστικα, υπάρχει αυτή η κοινή συνισταμένη, οτι μας χρειάζονται, ότι είμαστε με κάποιον, με οποιοδήποτε τρόπο απαραίτητοι, αποδεκτοί, αγαπητοί, χρήσιμοι στον περίγυρο μας, στο σύνολο του οποίου αποτελούμε δομική μονάδα.

 

Ίσως και ακόμη παραπέρα - ποθητοί ερωτικά. Είναι γνωστό πόσο αφοσιώνονται στη φροντίδα των εγγονιών τους παππούδες, που ενώ είναι περασμένης ηλικίας, προσπερνούν την κούραση και δηλώνουν ότι τους δίνουν ζωή τα εγγόνια τους. Και ένα πιό τολμηρό παράδειγμα,  εκείνο του γεροντο-έρωτα, που έρχεται σε αντιπαράθεση με την σοφία της ηλικίας και λενε ότι ξεμωράθηκε, την ώρα που ο ερωτοχτυπημένος δηλώνει ότι ξανάνιωσε.

 

Το να αγαπάμε και να νιώθουμε ότι μας αγαπούν δημιουργεί ωφέλιμες χημικές και ορμονικές καταστάσεις, που οδηγούν στη θεραπεία και στην καλή υγεία. 

 




Καθώς εξελίσσεται, η επιστήμη επιβεβαιώνει, συχνά καθυστερημένα, τα πράγματα που ήδη γνωρίζουμε -αυτά που είναι λογικά και που συνιστούν μια πραγματικότητα που κανένας δεν αμφισβητεί. Λοιπόν, το ίδιο συμβαίνει τώρα ξανά:

 

Με βάση ιατρικές μελέτες, η επιστήμη συνειδητοποιεί ότι η αγάπη κάνει καλό στην υγεία και στην ευζωία. Ίσως  μόνο λίγοι από εμάς, χρειάζονται αποδείξεις για τα παραπάνω, αλλά το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου μας μάλλον θα τονωθεί, αν μάθει ότι, τώρα με επιστημονική σφραγίδα, το να αγαπάμε και να νιώθουμε ότι μας αγαπούν δημιουργεί ωφέλιμες χημικές και ορμονικές καταστάσεις, που οδηγούν στη θεραπεία και στην καλή υγεία.

 

Ένας από τους προδρόμους της ιατρικής σπουδής στην αγάπη είναι ο Dr Dean Ornish, M.D., ο οποίος έγραψε το βιβλίο "Αγάπη και Επιβίωση: το Επιστημονικό Θεμέλιο της Θεραπευτικής Δύναμης της Στοργής" (Love and Survival: The Scientific Basis for the Healing Power of Intimacy), όπου αναφέρει πολλές παρόμοιες μελέτες.

 

Μια έρευνα στο πανεπιστήμιο Yale αφορούσε 119 άνδρες και 40 γυναίκες, οι οποίοι έκαναν στεφανιογραφία. Απ' αυτούς, εκείνοι που ένιωθαν πιο πολύ ότι τους αγαπούσαν και τους στήριζαν είχαν σημαντικά λιγότερες αποφράξεις στις καρδιακές αρτηρίες από τα άλλα μέλη της ομάδας.

 

Άλλη παρόμοια έρευνα έγινε σε 10 χιλιάδες έγγαμους άνδρες χωρίς προηγούμενο ιστορικό οπισθοστερνικών (στηθαγχικών) πόνων, αλλά με υψηλά επίπεδα παραγόντων επικινδυνότητας, όπως ανεβασμένη χοληστερίνη, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτη, ηλεκτροκαρδιογραφικές ανωμαλίες. Εκείνοι που πίστευαν ότι οι γυναίκες τους δεν τους αγαπούσαν, ένιωθαν σχεδόν διπλάσιους στηθαγχικούς πόνους από την άλλη ομάδα, οι οποίοι ένιωθαν ότι οι γυναίκες τους τούς αγαπούσαν.

 

Η προσφορά αγάπης φαίνεται ότι κάνει το ίδιο καλό και στη διαδικασία της γήρανσης. Μία έρευνα σε πάνω από 700 ηλικιωμένους έδειξε ότι η γήρανση ανεστέλλετο περισσότερο όταν οι άνθρωποι αυτοί προσέφεραν στους άλλους, παρά όταν δέχονταν από τους άλλους. Οση περισσότερη αγάπη και στήριξη έδιναν, τόσο περισσότερο ωφελούνταν σωματικά.

 

 

 

 

Σε μια άλλη μελέτη, δόθηκαν σε 276 υγιείς εθελοντές  ηλικίας από 18 έως 55, ρινικές σταγόνες που περιείχαν ρινο-ιό (rhinovirus), ο οποίος προκαλεί το κοινό κρυολόγημα. Οι μελετητές αξιολόγησαν τους υποκείμενους στην έρευνα ανάλογα με 12 τύπους σχέσεων μεταξύ άλλων: σύζυγοι, γονείς, πεθερικά, τέκνα και άλλα μέλη του στενού οικογενειακού κύκλου, γείτονες, φίλοι, συνάδελφοι, συμμαθητές και μέλη διαφόρων συλλόγων/οργανώσεων. 

 

Ενώ σχεδόν όλοι κόλλησαν το κρυολόγημα, τα συμπτώματα δεν εξελίχθηκαν σε όλους το ίδιο. Εκείνοι που ανέφεραν μόνο ένα έως τρεις τύπους σχέσεων είχαν πάνω από τετραπλό κίνδυνο εξέλιξης του κρυολογήματος, σε σύγκριση με αυτούς που ανέφεραν έξι και πάνω τύπους σχέσεων. Προφανώς, οι συναισθηματικοί μας δεσμοί με τους γύρω μας ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

 

Ο Dr Dean Ornish καταλήγει:

 

"Όταν νιώθεις ότι σ' αγαπούν, ότι τρέφεσαι συναισθηματικά, ότι σε νοιάζονται, ότι σε στηρίζουν, ότι νιώθεις στοργή, έχεις περισσότερες πιθανότητες να είσαι ευτυχισμένος και υγιής. Εχεις πολύ λιγότερο κίνδυνο να αρρωστήσεις και, αν αρρωστήσεις, έχεις περισσότερες πιθανότητες να ξεπεράσεις την ασθένεια".

 

Πρωίμου σταδίου έρευνες σε "ερωτευμένους" δείχνουν ότι το να είσαι ερωτευμένος προκαλεί ορισμένες ωφέλιμες χημικές αντιδράσεις και ορμονικά αποτελέσματα. Όταν δύο άνθρωποι νιώθουν έλξη ο ένας για τον άλλον, διάφορα χημικά στοιχεία στον οργανισμό τους αυξάνουν.

 

'Ενα απ' αυτά είναι η Φενυλεθυλαμίνη, η οποία επιταχύνει τη ροή πληροφοριών μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Αλλα στοιχεία είναι η Ντοπαμίνη, η οποία μας κάνει να νιώθουμε ωραία και η Νορεπινεφρίνη, η οποία διεγείρει την παραγωγή αδρεναλίνης.

 

Σύντομα θα μας κατακλύσουν μελέτες πάνω σ' αυτό το θέμα, που θα αποδεικνύουν τα οφέλη του να αγαπάς και να σε αγαπούν.

 

'Ερευνες στο Ινστιτούτο για τα Μαθηματικά της Καρδιάς (Institute for HeartMath) στην Καλλιφόρνια των ΗΠΑ απεκάλυψαν ότι όταν νιώθουμε αγάπη, ή άλλα θετικά συναισθήματα, όπως συμπόνια, φροντίδα, ευγνωμοσύνη, η καρδιά μας στέλνει μηνύματα στον εγκέφαλο που προκαλούν την έκκριση ορμονών, οι οποίες επιδρούν θετικά στην υγεία μας και στη συναισθηματική μας κατάσταση.

 

Μια ιδέα στο "Ινστιτούτο για τα Μαθηματικά της Καρδιάς" είναι ότι η καρδιά, στην πραγματικότητα παρακολουθεί τη ροή αίματος για να εντοπίσει ορμόνες και μεταφράζει τις ορμονικές πληροφορίες σε νευρολογικές πληροφορίες. Όταν είμαστε ανήσυχοι, θυμωμένοι ή στενοχωρημένοι, προκαλείται αρρυθμία στους καρδιακούς παλμούς παρακωλύοντας τη λειτουργία του εγκεφαλικού φλοιού.

 

Αντιθέτως, όταν έχουμε συναισθήματα όπως αγάπη, ευγνωμοσύνη, εκτίμηση, η καρδιά μας χτυπάει ρυθμικά, διευκολύνοντας τη λειτουργία του φλοιού. Οι ρυθμικοί καρδιακοί παλμοί δημιουργούν έναν εσωτερικό συγχρονισμό που βελτιώνει τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και χειριζόμαστε την ασθένεια.

 

Επιπλέον, φαίνεται ότι οι ρυθμοί της καρδιάς επηρεάζουν άμεσα το ίδιο το νευρικό μας σύστημα, επιφέροντας μεγαλύτερη αρμονία και ισορροπία. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα διαιρείται σε δύο κλάδους, έναν που επιταχύνει και έναν που επιβραδύνει τα πράγματα. Όταν είμαστε "εκτός αγάπης" με αρνητικά συναισθήματα, αυτοί οι δύο κλάδοι του συστήματος χάνουν την αρμονική τους συνεργασία.

 

'Οταν είμαστε σε μία μη-αγαπητική κατάσταση ή όταν είμαστε θυμωμένοι με κάποιον, τα δύο μισα του νευρικού συστήματος αποσυγχρονίζονται. Μοιάζει σαν να πολεμούν το ένα το άλλο:

 

το ένα προσπαθεί να επιταχύνει την καρδιά καθώς το άλλο προσπαθεί να την επιβραδύνει. Αυτό δημιουργεί τον επισφαλή, άνισο καρδιακό ρυθμό. Αυτός, με τη σειρά του, προκαλεί περισσότερη συναισθηματική ένταση στο νευρικό σύστημα και στο νου μας.

 

'Ομως, όταν είμαστε σε κατάσταση αγάπης, οι καρδιές μας λειτουργούν με συνεπείς ρυθμούς, πράγμα που επιτρέπει στο σώμα να συνεχίσει τη φυσική του αναγεννητική διαδικασία, αναφέρουν οι ερευνητές.

 

 

Η επιστήμη αρχίζει να βρίσκει ακριβώς αποδείξεις ότι η αγάπη και η συμπόνια δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Για παράδειγμα, όταν οι υποκείμενοι στην έρευνα ένιωθαν θυμωμένοι για διάστημα πέντε λεπτών, τα επίπεδα κορτιζόλης αυξάνονταν. Η κορτιζόλη, γνωστή ως "ορμόνη του άγχους", καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι στο πείραμα βίωσαν μειωμένη έκκριση του σπουδαίου αντι-σώματος ανοσοσφαιρίνη Α (IgA) επί έξι ώρες, ύστερα από θυμό μόνο πέντε λεπτών.

 

Η έκκριση της IgA λειτουργεί σε πρώτη γραμμή άμυνας του σώματος κατά της ασθένειας. Έτσι, τα χαμηλοτερα από τα φυσιολογικά επίπεδα IgA, μας καθιστούν πιο ευάλωτους στα κρυολογήματα, στη γρίππη και στις ασθένειες του αναπνευστικού.

 

Από την άλλη πλευρά, όταν οι ίδιοι άνθρωποι ένιωθαν αγάπη και εκτίμηση έστω για πέντε λεπτά, η έκκριση της IgA αυξανόταν σημαντικά. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι ενώ η IgA ανέρχεται σχεδόν κατακόρυφα ύστερα από πενταλέπτου διάρκειας αγάπη και μετά πέφτει, μετά αρχίζει μία αργή, βαθμιαία αύξηση, η οποία κρατά για πολλές ώρες.

 

Πριν λίγα χρόνια, οι ερευνητές στο "Ινστιτούτο για τα Μαθηματικά της Καρδιάς" χρησιμοποίησαν θετικό οραματισμό και εσωτερική καλλιέργεια θετικών συναισθημάτων για να διδάξουν 30 ανθρώπους πώς να νιώθουν αγάπη με συνειδητό τρόπο. Ύστερα από ένα μήνα μέτρησαν τα επίπεδα κορτιζόλης και ΔΗΕΑ, γνωστής ως "η ορμόνη αντιγήρανσης". Οι μετρήσεις αυτών των δύο ορμονών θεωρούνται πολύ καλή ένδειξη άγχους και γήρανσης. Εάν βρίσκονται σε δυσαναλογία, με υψηλή κορτιζόλη και χαμηλή ΔΗΕΑ, έχουμε ραγδαία γήρανση.

 

Βρήκαν, λοιπόν, ότι τα επίπεδα κορτιζόλης όλης της ομάδας είχαν μειωθεί κατά μέσο όρο 93%, ενώ τα επίπεδα ΔΗΕΑ είχαν αυξηθεί 100% σε όλους. Φαίνεται ότι το να μάθουμε να αγαπάμε και να μένουμε σ' αυτά τα συναισθήματα αγάπης, φέρνει ισορροπία σ' αυτές τις ορμόνες επηρεάζοντας θετικά την υγεία μας.

 

Σε μια διαδικασία ωρίμανσης από την αποξένωση, το θυμό, την πικρία προς τη συμπόνια, την αγάπη, την ευγνωμοσύνη, η υγεία μας βελτιώνεται σημαντικά.

 

H Candace Pert, Ph.D, ερευνήτρια - καθηγήτρια στο Medical Center του Πανεπιστημίου Georgetown στην Washinghton D.C, και συγγραφέας του βιβλίου  "Μόρια Συναισθημάτων": Γιατί νιώθεις όπως νιώθεις (Molecules of Emotion, Why You feel the Way You Do [Scribner 1997])

 

 αναφέρει ότι οι ενδορφίνες, οι οποίες σχετίζονται με το αίσθημα της αγαλλίασης, μας βοηθούν να "δενόμαστε" με τους άλλους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, μας βοηθούν να δημιουργούμε σχέσεις αγάπης. Οι ενδορφίνες είναι "φυσικές ενδογενείς ουσίες, παρόμοιες με τη μορφίνη, τις οποίες παράγουμε στον εγκέφαλο, στα σεξουαλικά όργανα, στα έντερα, στο ανοσοποιητικό σύστημα και στην καρδιά", λέει η Pert.

 

Σύμφωνα με την ίδια επιστήμονα: 

 

"Σίγουρα τα δεδομένα δείχνουν ότι εμπλέκονται ενδορφίνες" όταν νιώθουμε αγάπη. Είναι γνωστό ότι οι ενδορφίνες δημιουργούν ένα θετικό αίσθημα παρόμοιο με αγαλλίαση, όπως επίσης ότι διεγείρουν τα ειδικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα ονομαζόμενα κύτταρα του Φυσικού Φονέως, τα οποία καταπολεμούν τον καρκίνο. Επιπλέον, βελτιώνουν την πέψη και την απέκκριση.

 

 

Ευτυχώς, μπορούμε να δεχόμαστε τα οφέλη της αγάπης ακόμα και όταν δεν έχουμε σύζυγο ή ερωμένη. Νιώθουμε αγάπη για ένα συνάδελφο, γονιό, παιδί ή αδελφό. Η ακόμα για κάποιο σκυλάκι, γατάκι, ψάρι ή φυτό. Και φυσικά, για το Θεό. Μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι ζουν πιο υγιή ζωή ή αναρρώνουν καλύτερα ύστερα από σοβαρή ασθένεια ή εγχείριση, αν έχουν κατοικίδιο ζωάκι - εδικά, οι ηλικιωμένοι τα πάνε γενικώς καλύτερα αν έχουν ζωάκι στο σπίτι.

 

Μπορούμε να δημιουργήσουμε την ίδια θετική ορμονική αρμονία, αν εστιαζόμαστε σε συναισθήματα βαθιάς ευγνωμοσύνης ή εκτίμησης για ανθρώπους, τοποθεσίες, το φαγητό που τρώμε, κάποιον ηθοποιό, κάποιον πολιτικό, μια κινηματογραφική ταινία, μια συναυλία ή οποιοδήποτε πλάσμα, αντικείμενο, δραστηριότητα ή γεγονός που μας κάνει να νιώθουμε καλά.

Τα θετικά συναισθήματα, όπως η αγάπη και η ευγνωμοσύνη βελτιώνουν την εσωτερική μας φυσιολογία εξισορροπώντας το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Το να νιώθουμε ότι μας αγαπούν και να νιώθουμε εμείς αγάπη για τους άλλους κυριολεκτικά δομεί την υγεία και τη θεραπεία μας.

 

Σε άλλες έρευνες αναλύεται και επιβεβαιώνεται η "νευροβιολογία της γονικής αγάπης". Σ' αυτές τις μελέτες έχουν παρατηρήσει ότι η ορμόνη Οξυτοκίνη -που σχετίζεται με τα αισθήματα αγάπης για το παιδί και, επίσης, με το θηλασμό- έχει δυναμικά αποτελέσματα στο σώμα, νου και συμπεριφορά.

 

Είναι το αντι-καταθλιπτικό και το αγχολυτικό της φύσης. Δημιουργεί αισθήματα ηρεμίας και μια αίσθηση σύνδεσης και έτσι, πραγματικά, καθορίζει πώς βλέπουμε τον κόσμο. Επίσης, μειώνει τις ορέξεις, πράγμα που την κάνει κλειδί στην θεραπεία των εθισμών κάθε είδους. Για παράδειγμα, ποντίκια που τα είχαν εθίσει στην ηρωίνη, χρησιμοποίησαν λιγότερη ναρκωτική ουσία, όταν οι ερευνητές τους αύξησαν το επίπεδο της οξυτοκίνης στον εγκέφαλο.

 

Στα επόμενα χρόνια θα επιβεβαιώνονται πολύ περισσότερα στοιχεία σχετικά με το πόσο ευεργετικό για μας είναι να μας αγαπούν και εμείς να αγαπούμε και να εκτιμούμε τους άλλους ανθρώπους και την ίδια τη ζωή. Όπως αναφέραμε στην αρχή, δεν χρειαζόμαστε την επιστήμη να μας το πει αυτό, αλλά ίσως χρειαζόμαστε να μας το θυμίσει.

 











Σημειωση:

Τα στοιχεια από τις επιστημονικες ερευνες είναι απο το βιβλίο "Η αγάπη είναι επιλογή" του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, από το βιβλίο της Candace Pert "Μόρια Συναισθημάτων (Molecules of Emotion) και από την κινηματογραφική ταινία "Τι στο...μπιμπ...ξέρουμε!;"

 

Ολες οι επιθυμιες, είναι απλα μορφες

μιας και μοναδικης επιθυμιας :
Ν’αγαπησεις και ν’αγαπηθεις.

Με αλλα λογια,
Υπαρχει η ταση στον καθενα μας
Ν’αναζηταει την ενοτητα και την δημιουργια της ενωσης.

(Απο τον  δασκαλο μου και yogi Swami Satyananda που εφυγε προσφατα απο την ζωη).

 

 

Δειτε ενα συναφες αρθρο πανω στην νευροβιολογια του συναισθηματος στο Faos Samadhi:

Κυτταρα junky, εθισμενα σε αρνητικες συμπεριφορες και αρνητικα συναισθηματα. Νευροβιολογια του συναισθηματος.

http://ianisdo-anando.blogspot.com/2008/11/junky.html

 Γιαννης Δογανης / Faos Satori-Faos Samadhi-Faos Art Ianis

 


 

 

11 σχόλια:

IANIS είπε...

Συγνωμη για τυχον δυσαρμονιες στην εμφανιση της αναρτησης αλλα, στην προσπαθεια δημοσιευση της, "εσπασαν" πολλες γραμματοσειρες - και στο μεγεθος τους αλλα και στο χρωμα τους. Εκανα οτι καλυτερο μπορουσα...

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

παντως ιανις
για μενα εισαι και απαραιτητος και χρησιμος
ιδιαιτερα οταν γραφεις τοσο πρωτοτυπα
και ολοκληρωμενα αρθρα.
οσο για τις πληροφοριες του βιντεο
ευχομαι απλα να ειναι αληθινες.
να γινουμε διαφανοι?
γιατι οχι.
δεν θαχουμε πια "χρωμα",
ισως ετσι να παψουμε να βλεπουμε τα παντα γυρω δυιστικα
ο καθρεφτης εχει χρωμα αλλωστε?
νομιζω δεν εχει.
παλι πολλα ειπα κι ακρη ως συνηθως δεν εβγαλα..
καλη σου μερα.
πολυ ωραιο γραπτο.

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Γεια σου Γιάννη,συγχαρητήρια για το άρθρο σου!
Με άγγιξε πάρα πολύ γιατί μέσα από αυτό είδα το φάρμακο που με γιάτρεψε ότι ήταν η αγάπη!
Αλλά θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι που θέλω να ξεκαθαρίσω μέσα μου.
Λες ότι:Η ζωή πρέπει να έχει κάποιο νόημα, ένα αίσθημα οτι με έχουν ανάγκη οι άλλοι και προσφέρω.
Αυτό δεν θέλει κάποιο όριο ώστε να μη μπεις σε ένα ρόλο ¨σωτήρα¨για τους άλλους,για να να μη δημιούργησεις μια σχέσης εξάρτησης;

delta είπε...

Λέει κάπου ο Νάτζεμυ ότι αν μπορέσουμε να βιώσουμε για 5 λεπτά το συναίσθημα της αγάπης, το αμυντικό μας σύστημα γίνεται για πέντε ώρες άτρωτο. Πόσο αλήθεια μπορεί να είναι αυτό ; Από προσωπική εμπειρία πάντως οι άνθρωποι του κύκλου μου που βιώνουν εσωτερική πληρότητα και αγάπη είναι αυτοί που αρρωσταίνουν λιγότερο. Πόσο δύσκολο είναι άραγε να βιώνουμε κάθε 5 ώρες, 5 λεπτά αγάπη για να μην αρρωστήσουμε ποτέ; Αρκετά δύσκολο θα έλεγα αν η αγάπη μας απαιτεί κάποιο αντικείμενο έξω από τον εαυτό μας για να εκδηλωθεί. Η αγάπη όμως είναι μια εσωτερική ιδιότητα της ψυχής που μπορεί να αναδυθεί όταν στραφούμε προς τα μέσα και την αναζητήσουμε. Από την στιγμή που θα αρχίσει να αναβλύζει αυτή η ευλογία, τότε μπορεί να κατευθυνθεί προς οποιοδήποτε έμβιο όν υπάρχει στο σύμπαν (άνθρωπο, ζώο, φυτό). Η αγάπη για να έχει διάρκεια πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας και από εμάς τους ίδιους. «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν»

Πανέμορφη ανάρτηση φίλε Γιάννη και εκπληκτικά τα βιντεάκια του γκρουπ κι εδώ και στο ΦΑΟΣ ΣΑΜΑΝΤΙ.

(μια χαρά είναι και η εμφάνιση του άρθρου. Μου θύμισε το μπλε παραμύθι της Πεταλούδας ;-))

Να'σαι καλά

IANIS είπε...

Γεια σου Eιρηνη,

Στη πραγματικοτητα κανεις δεν μπορει να βοηθησει ουσιαστικα κανεναν. Η πραγματικη βοηθεια ερχεται μονο όταν καποιος γινει αποδεκτης της θειας χαρης.

Ιστορικα αν ανατρεξει κανεις - αλλα και στην καθημερινοτητα μας, ο ρολος του σωτηρα είναι μια εγωκεντρικη προβολη και στην καλυτερη περιπτωση μιλαμε για συμπεριφορα ψυχακια η για ψωνιο που αγνοει βασικους συμπαντικους νομους.

Το προσδιορισες με πολύ ομορφο και σαφη τροπο σε μια σου αναρτηση:

“Στηρίζω σημαίνει: Ότι δεν αφήνω τον άλλο να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του, να εξελιχθεί , γιατί μέσα από αυτό νιώθω σημαντικός, έχω τη δύναμη, έχω την εξουσία, ελέγχω και γίνομαι τόσο απαραίτητος για αυτόν ώστε δεν θα με αφήσει ποτέ”.

Μια αληθινη σχεση αγαπης είναι περα από πολιτικες πιεσεων και είναι ανοητο να προσπαθει κανεις να κυριαρχησει πανω στον αλλον η να αφησει τον αλλο να κυριαρχησει πανω του. Η ελευθερία είναι το κριτήριο. Οταν η αγάπη δεν σου δίνει την ελευθερία, τότε δεν είναι αγάπη.

Η οποια μορφη βοηθειας υφισταται όταν δινεται χωρις προσδοκιες, χωρις να υπαρχουν από πισω συστηματα πεποιθησεων, και φυσικα χωρις προσκολληση. Η προσκόλληση δημιουργεί μόνο δυστυχία.

Φαντασου τον καλυτερο γιατρο η την καλυτερη νοσοκομα σ’ένα νοσοκομειο : να ταυτιζεται και να εχει προσκολληση στον κάθε ασθενη η στην ασθενεια του η στο αποτελεσμα της θεραπειας του. Όχι μονο είναι αδυνατον να βοηθησει, αλλα μαλλον θα χρειαστει και βοηθεια…

Περπατας σε μια χιονισμενη πλατεια κακοδιαθετος και ταλαιπωρημενος από καποια ιωση και βλεπεις εκατονταδες περιστερια να σε περιτριγυριζουν. Πεταγεσαι και παιρνεις από τον διπλανο φουρνο και τριβεις ένα καρβελι ψωμι γυρω σου. Ουτε σωτηρας το παιζεις, ουτε προσδοκας κατι, ουτε καμια σχεση εξαρτησης η προσκολλησης εχεις με τα πετουμενα. Και όμως..., στην επομενη στροφη του δρομου, νιωθεις ένα απιστευτο και μη περιγραψιμο συναισθημα. Eχεις ξεχασει το κρυολογημα σου, η μυτη σου εχει ανοιξει, η αναπνοη σου εχει απελευθερωθει και η καρδια σου εχει γαληνεψει και γλυκανει μονο και μονο , επειδη αφιερωσες λιγα λεπτα από τον χρονο σου να …σκορπισεις φροντιδα και συμπονοια.

IANIS είπε...

Καλησπερα πεταλουδα,

Η δομη των σχεσεων είναι ετσι φτιαγμενη ώστε ο καθενας να κρατα το κλειδι της κλειδαριας του αλλου. Αυτό το μυστικο καποιοι το αξιοποιουν (όχι ότι αυτό σημαινει ότι χρησιμοποιουν τον άλλο) και καποιοι απλα το προσπερνουν.

Η σκέψη όμως εμπεριεχει μια πολύ παραπλανητική διαδικασία. Αίσθηση σημαίνει να έχεις λιγότερη λογική και περισσότερη διαίσθηση. Το να σκέφτεσαι σχετικά με την αγαπη η τον έρωτα, δεν πρόκειται να σε μεταμορφώσει, το να αισθάνεσαι όμως ότι αγαπας η ότι εισαι ερωτευμένος, είναι αναπόφευκτο να σε αλλάξει. Και αυτή την αληθεια την ανακαλυπτει κανεις με το να γινεται κάθε μερα και πιο συνειδητος.

Οσο για τις πληροφοριες του βιντεο, δεν εχω καμια αμφιβολια ότι είναι αληθινες , γιατι εμπιστευομαι την πηγη τους που, δεν εχει να κανει με ανθρωπινα ιδιοτελη εγω.

IANIS είπε...

Γεια σου Δημητρη,

είναι αξιο παρατηρησης ότι, μετα από μια μαζικη καταβαση πνευματικων προσωπικοτητων μεγαλου διαμετρηματος στην γη - μεσα στον εικοστο αιωνα(και πιο αραια παλιοτερα) - πλεον το πραμα εχει εξαιρετικα λιγοστεψει, εκτος από ελαχιστους ηλικιωμενους εναπομειναντες στην ζωη δασκαλους.. .

Ο Υψιστος , μαλλον εχει «λαχταρησει»! και δεν στελνει πια αλλους αγαπημενους του….
Ανα τους αιωνες , ότι Εκλεκτο εστειλε, το εχουμε ξεπαστρεψει!

Από δω και στο εξης λοιπον, εκτος από ιντιγκο παιδια, η οποια πληροφορηση και διδασκαλια θα γινεται εξ’αποστασεως (…και εκ του ασφαλους !), από αγαπημενες προς την γη οντοτητες (μια και δεν διακεινται ολοι ευμενως προς την γη…) με την βοηθεια ενδιαμεσων καναλιων. Τερμα τα διφραγκα που λεμε…!

Καλο σου βραδυ!

delta είπε...

Αυτό φίλε Γιάννη (και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον έχεις δίκιο) είναι πραγματικά το πιο απαισιόδοξο μήνυμα από όλα. Μήπως τελικά το τέλος του πλανήτη μας είναι κοντά ;

IANIS είπε...

…Το τελος της ζωης στον πλανητη, όπως την ξεραμε μεχρι τωρα - ναι.

Όχι Δημητρη, αυτό δεν ισχυει πλεον (οσον αφορα το τελος του πλανητη), όχι βεβαια ότι δεν το αξιζαμε…

Aυτο το σεναριο επαιζε με αξιωσεις (και ταυτιζοταν και με τις παλιες προφητειες), μεχρι τα μεσα της δεκαετιας του ’90. Τοτε ειχε γινει μια τελευταια καταμετρηση της συνειδητοτητας του πλανητη γη, η οποια δεν ξεπερνουσε το 2%. Αυτό σημαινε… ’αποσυρση ‘ της ζωης από τον πλανητη γη.

Για λογους όμως, που ειχαν να κανουν με την γενικοτερη εξελιξη του συμπαντος – για καποιο λογο σ’αυτή την εξελιξη, ο πλανητης γη επαιζε καποιο ρολο κλειδι – αποφασιστηκε, όχι μονο να ακυρωθει η… ‘αποσυρση’, αλλα και να βοηθηθει με πολλους τροπους εξωθεν, η αυξηση της συνειδητοτητας του πλανητη. Μεχρι επεμβατικες αλλαγες εγιναν στο ηλεκτρομαγνητικο πεδιο της γης, ώστε να εισχωρησει περισσοτερο φως.

Απαιτειται βεβαια μια μεταβατικη περιοδος στην διαρκεια της οποιας, θα γινει ένα γερο ξεκαθαρισμα από υπολειμματα των παλιων ενεργειων και πεποιθησεων, που απομυζουσαν αιωνες εως τωρα τον πλανητη…

LAMDA είπε...

Πραγματικά υπέροχο με μεστό άρθρο Γιάννη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άνθρωποι γενικά που χαμογελάνε (που σημαίνει ότι γενικότερα διακατέχονται και από ευγενικά συναισθήματα όπως αγάπη και ευγνωμοσύνη)ζούνε περισσότερο και καλύτερα ποιοτικώς.

Επίσης το "Αγάπα τον Πλησίον σου ως Εαυτόν" δεν είναι τυχαίο.

Αλλά γενικότερα μου άρεσε το τελευταίο σχόλιο σου και γενικά και εγώ πιστεύω ότι τα τελευταία "δεινά" της ανθρωπότητας συμβαίνουν στην προσπάθεια αυτή αλλαγής ενεργειών και πεποιθήσεων και απαγκύστρωσής μας από το βάρος της ύλης και στροφή σε πιο πνευματικές και ανθρωπιστικές αξίες.

Ίσως πάλι και να κάνω λάθος!

Να είσαι καλά.

IANIS είπε...

Καλημερα Λαμπρο,

Πρεπει να δουμε τι συμβαινει πισω απ'αυτο που μας πλασαρεται ως η τρεχουσα πραγματικοτητα.Πρεπει να βγουμε από την αφελεια και να δουμε τι ακριβως συμβαινει.

Βλεποντας με καθαρη ματια το τι παιζεται, μονο τοτε μπορεις να παρεις θεση. Και τοτε απομακρυνονται οι πασης φυσης αμφιβολιες για το αν οι εκτιμησεις μας ειναι σωστες η αν ειναι λαθος.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...