Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Βασιλοπαίδες

Μετά από επιθυμία και προτροπή του φίλου Δημήτρη, δημοσιεύω και στο "Ξάνθη Φιλοσοφείν" το τελευταίο μου ποίημα, το οποίο αναρτήθηκε για πρώτη φορά στα "Εσωτερικά Μονοπάτια".
Θεωρώντας ότι δεν είναι άσχετο προς το πνεύμα των ημερών, θέλω να ευχηθώ σε όλους σας μέσα απ' την καρδιά μου, Υγεία, Αγάπη, Ψυχική Γαλήνη και Πνευματική Διαύγεια, να βιώνετε κάθε στιγμή με πλήρη συνειδητότητα και επίγνωση το θαύμα της ζωής, να δέχεστε με χαρά, ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη όλες τις ευλογίες και τις χάρες του Θεού και να γεμίζει η ζωή σας με το φως και τη λάμψη της εσωτερικής αρμονίας και της Ενότητας με το Παν!
Σας ευχαριστώ που συνοδεύετε τα βήματά μου σ' αυτό το ταξίδι!

Χρόνους πολλούς μετά την τελευταία γέννησή μου
παλεύοντας να βρω το "ποιος",
το "από πού" και το "γιατί",
μέσα σε ερήμους, δάση
και σε ανήλιαγες στοές οδοιπορούσα.



Αυτό που μοίρασε τον Εαυτό Του σε κομμάτια
κι όμως Ανέπαφο και Άφθαρτο παρέμεινε
τα θολωμένα παιδικά μου βήματα οδήγησε κοντά σας,
σε σας που πάντα κατοικούσατε μαζί μου
μέσα στα δώματα του Σύμπαντος
μες στα παλάτια του Πατρός τα άχρονα
και στις αυλές τις αστρικές,
εκεί που δίχως λέξη ν' ανταλλάξουμε
όλοι γνωρίζαμε πως είμαστε Ένα.


Πριν καταλάβω, πριν να θυμηθώ,
ένας ζητιάνος νόμιζα πως είμαι,
ένας παρίας άχρηστος κι ασήμαντος,
φριχτό φορτίο περιττό πάνω στους ώμους της ζωής.


Τώρα γεμίσαν λάμψη απόκοσμη οι οφθαλμοί
κι άστραψαν γλώσσες πύρινες ανάμεσα στα φρύδια.
Τώρα Εκείνο που Προέλευση
και Προορισμός μας είναι,
Αυτό που Αρχή και Τέλος Προαιώνιο υπήρξε,
το Άφατο, το Απερίγραπτο, το Παν,
που μας απέστειλε μες στη Σοφία Του
ν' ανταμωθούμε,
τώρα Εκείνο γίνεται Ψίθυρος Άγιος
και Ήχος Μυστικός
κι όλο μας λέει σε εμάς τους άσημους και ταπεινούς
πως γεννηθήκαμε μαζί
σε Νεφελώματα πορφύρας
κι όλοι αδέρφια είμαστε επουράνια
πρίγκηπες κι αρχοντόπουλα
βασιλοπαίδες...


9 σχόλια:

delta είπε...

Καλά Χριστούγεννα Φώτη μου

Σ' ευχαριστώ

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Γράφεις υπέροχα!Καλές γιορτές με υγεία και χαρά!

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

χρονια πολλα Φωτη!
με εμπνευση και δημιουργικο παθος...
καλημερα!

LAMDA είπε...

Χρόνια πολλά Φώτη γεμάτα υγεία ειρήνη και αγάπη.

Υπέροχο ποίημα. Ξέρεις πάντα θαύμαζα τους ανθρώπους που έχουν την τάση και την κλίση να γράφουν ποιήματα! Να είσαι καλά!

Fotis είπε...

Δημήτρη, Ειρήνη, Πεταλούδα, Λάμπρο,
σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές και τα καλά σας λόγια! Ας είμαστε όλοι καλά και ας υποδεχτούμε το νέο έτος με περισσότερο εσωτερικό φως και αγάπη! Χρόνια πολλά και καλά!

IANIS είπε...

Χρονια πολλα Φωτη μου, ευχομαι δημιουργικη δραση έχοντας μέσα σου μια αυθόρμητα αναβλύζουσα χαρά!

Fotis είπε...

Φίλε Γιάννη, η χαρά μου αναβλύζει αυθόρμητα όταν το πνεύμα και η ψυχή μου συναντούν τα δικά σας!
Είθε να υποδεχτούμε τον καινούργιο χρόνο με υγεία και αγάπη και σε λίγους μήνες να ανταμώσουμε και να γνωριστούμε κι από κοντά!
Χρόνια μας Πολλά και Καλά!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Τι όμορφο ποίημα... τα λόγια του σε παίρνουν απ' το χέρι και σε βγάζουν βόλτα "στις αυλές τις αστρικές"

Χρόνια πολλά κι είθε στα μάτια πάντα να αντιφεγγίζει εκείνη η λάμψη η απόσκοσμη...

Fotis είπε...

"Μια φορά κι έναν τρελό...",
χρόνια πολλά και σε σένα και να μας βρει ο καινούργιος χρόνος γερούς και αγαπημένους!
Είσαι τυχερή που έχεις τόσο σοφή "δασκάλα" μέσα στο σπίτι σου! Δεν ξέρω πόσο ετών είναι, αλλά και δεν έχει σημασία. Τα λόγια της είναι αυθόρμητα, εμπνευσμένα και αληθινά!
Πραγματικά, τίποτα δεν περισσεύει!
Να είσαι καλά!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...