Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ο άνθρωπος δεν είναι νησί

"Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, πλήρες και αυτάρκες. Κάθε άνθρωπος είναι τμήμα της ηπείρου, κομμάτι της στεριάς. Αν ένας σβώλος χώμα παρασυρθεί από τη θάλασσα η Ευρώπη μικραίνει, σαν να ’χε καταβυθιστεί ένα ακρωτήρι, σαν να χανόταν το αρχοντικό των φίλων σου ή το δικό σου, Κάθε ανθρώπου ο θάνατος λιγοστεύει εμένα τον ίδιο, γιατί είμαι ένα με την Ανθρωπότητα. Κι έτσι ποτέ σου μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπάει για σένα."

Είναι τα λόγια του Άγγλου ποιητή και ιερωμένου Τζον Ντον



Πέρα από τα σύνορα του ατομικού νου βρίσκεται η ελευθερία, η γνώση και η αγάπη. Μέσα στον παγκόσμιο νου, είμαστε όλοι ένα, μπερδεμένοι στο ατέλειωτο δίχτυ της ενέργειας που μας περιβάλλει, σε έναν κοινό Εαυτό. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα μυστήριο γύρω από την τηλεπάθεια, την κατάθλιψη, την τρέλα, τη μετενσάρκωση, κλπ. Οι σκέψεις κυκλοφορούν ελεύθερα απ’ το ένα κεφάλι στο άλλο χωρίς πραγματικά να κυκλοφορούν. Δεν χρειάζονται κανένα μεταφορικό μέσο, γιατί το ΙΔΙΟ ΕΓΩ βρίσκεται μέσα σε όλες τις σκέψεις. Έτσι πιάνουμε τις σκέψεις των άλλων πολύ συχνότερα απ’ όσο νομίζουμε. Δεν τις πιάνουμε μόνο μέσα στα όνειρα μας, αλλά συνεχώς αυτό παθαίνουμε.



Όμως δεν το υποπτευόμαστε, ούτε όταν λέμε σε κάποιον «αχ μου το πήρες απ’ το στόμα», ούτε όταν ξαφνικά χωρίς κανένα λόγο μας χαλάει το κέφι. Νομίζουμε πως είμαστε κυκλοθυμικοί, αλλά είμαστε απλούστατα τόσο ευαίσθητοι, ώστε να λαβαίνουμε τα συναισθήματα των άλλων, να λαβαίνουμε δηλαδή τα δυσάρεστα αποτελέσματα των ξένων σκέψεων. Η ίδια διαδικασία είναι υπεύθυνη και για τις διάφορες ενοχές που βασανίζουν τους ανθρώπους. Έχουν πράγματι βαριά συνείδηση όσοι βασανίζονται από αόριστες ενοχές, ή μήπως λαβαίνουν τις ενοχές των άλλων ;



Ζητάμε την ευτυχία, αλλά πως μπορούμε να είμαστε ευτυχείς αν δεν είναι όλοι ευτυχείς ; Πως μπορούμε να εξαιρούμε τον εαυτό μας από μια «κακή» πράξη του άλλου, και πως μπορούμε να εξαιρούμε τον άλλο από μια «καλή» πράξη δική μας ; Ακόμη κι αν τάχουμε όλα, υγεία, εξυπνάδα, καλοσύνη, αγάπη, οικογένεια, χρήμα κλπ, πάλι δεν είμαστε ικανοποιημένοι και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όσα αγαθά κι αν έχει ο άνθρωπος, πάντα κάτι θα τον βασανίζει : Τα συναισθήματα των άλλων! Βαθιά μέσα του ξέρει ότι δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος αν υπάρχει έστω κι ένας δυστυχισμένος. Αλλά δεν το ξέρει ότι το ξέρει. Και υποφέρει ψυχικά, και λένε γι’ αυτόν : «Μα τι του λείπει ; Τα’ χει όλα !»



No man is an island, entire of itself
every man is a piece of the continent, a part of the main
if a clod be washed away by the sea,
Europe is the less, as well as if a promontory were,
as well as if a manor of thy friends or of thine own were
any man's death diminishes me, because I am involved in mankind
and therefore never send to know for whom the bell tollsit tolls
for thee.
.
-- John Donne --

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

11 σχόλια:

Roadartist είπε...

Πολύ ωραίο ποστ.

dimitrisp(σε χρονο ενεστωτα) είπε...

"Άνθρωποι λυπημένοι
δεν ξέρουν από πού έρχεται η λύπη τους.
Άνθρωποι ευτυχισμένοι
δεν ξέρουν από πού έρχεται η ευτυχία τους.
Άθρωποι που ψάχνουν δεξιά ή αριστερά
δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν το δεξί απ' τ' αριστερό.
Άνθρωποι που λένε πάντα 'Εγώ και δικό μου'
δεν ξέρουν τί είναι 'Εγώ' και τί θα πη 'δικό μου' " Τζ.Ρουμί
την καλημέρα μου και να είστε πάντα καλά!

firestarter είπε...

''Αν εισαι σε Ειρηνη,Εγω ειμαι σε Ειρηνη.
Αν εισαι Χαρουμενος, Εγω ειμαι Χαρουμενος.
Να εισαι Χαρουμενος''Mahavatar Babaji

Καλημερα:)

delta είπε...

@ Roadartist

Ευχαριστώ πολύ φίλη μου

Ο Θεός μαζί σου

delta είπε...

@ dimitrisp

Πολύ, πολύ, πολύ όμορφο !

Και δεν το είχα υπόψη μου

Κι ο Ρουμί πάντα ένας από τους αγαπημένους μου

Να είσαι πάντα καλά κι εσύ

delta είπε...

@ firestarter

Το έχεις νιώσει κι εσύ καλέ μου φίλε !

Έτσι δεν είναι ;

Δεν είμαστε μόνοι μας…

Δεν είμαστε αποκομμένοι …

Οτιδήποτε συμβαίνει στην άλλη άκρη του σύμπαντος …

… μας επηρεάζει άμεσα

firestarter είπε...

Ετσι ειναι Δημητρη
και αυτο ειναι που μας φερνει κοντα, η ενθυμηση της Ενοτητας στην αναζητηση της Αληθειας.
:)

Fotis είπε...

Αντιγράφω από τη μεγαλειώδη "Ασκητική" του Καζαντζάκη:
"Όλοι είμαστε ένα, όλοι είμαστε μια κιντυνεύουσα ουσία. Μια ψυχή στην άκρα του κόσμου που ξεπέφτει, συντραβάει στον ξεπεσμό της και την ψυχή μας. Ένα μυαλό στην άκρα του κόσμου που βυθίζεται στην ηλιθιότητα, γιομώνει τα μελίγγια μας σκοτάδι. Γιατί ένας στα πέρατα τ' ουρανού και της γης αγωνίζεται. Ο Ένας. Κι αν χαθεί, εμείς έχουμε την ευθύνη. Αν χαθεί, εμείς χανόμαστε. Να γιατί η σωτηρία του Σύμπαντου είναι και δική μας σωτηρία κι η αλληλεγγύη με τους ανθρώπους δεν είναι πια τρυφερόκαρδη πολυτέλεια παρά βαθιά αυτοσυντήρηση κι ανάγκη. Ανάγκη, όπως σ' ένα στρατό που μάχεται, η σωτηρία του παραστάτη σου..."
Τι άλλο να προσθέσω;...
Ο Θεός μαζί σας, αδέρφια, συνοδοιπόροι και "συμπολεμιστές"!

Iptamenos Ollandos είπε...

Δες αυτό αδελφέ. Ίσως να έχει λίγο αλάτι παραπάνω αλλά η ουσία του είναι η ίδια η ανάρτηση σου.
Έχει ελληνικούς υπότιτλους αλλά πρόσεξε ότι ο μεταφραστής κάνει αρκετές φορές λάθος την λέξη feelings και emotions (αισθήματα - συναισθήματα)
Είναι σε 7 μέρη, σου δίνω το σύνδεσμο για το πρώτο.
http://www.youtube.com/watch?v=PH4S_DnbN5E

delta είπε...

@ Fotis

Μετά τον αγαπημένο Ρουμί, ένας άλλος αγαπημένος, ο Καζαντζάκης.

«Ένας Έρωτας σφοδρός διαπερνάει το Σύμπαντο. Είναι σαν τον αιθέρα : σκληρότερος από το ατσάλι, μαλακότερος από τον αγέρα.

Ζυγώνει την ψυχή και θέλει να σοφιλιάσει, να μην υπάρχουν εγώ κι εσύ, φυσάει πάνω στη μάζα και θέλει, συντρίβοντας τις αντιστάσεις του νου και του κορμιού, να σμίξουν όλες οι πνοές, να γίνουν άνεμος σφοδρός, να ανασηκώσουν τη γης !»

Η ασκητική είναι πάντα το στήριγμα μου όταν έχω ανάγκη από πνευματική βοήθεια.

Σ’ ευχαριστώ Φώτη

delta είπε...

@ Iptamenos Ollandos

Σ’ ευχαριστώ πολύ αδελφέ μου

Φαίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Τον Braden τον γνώρισα χάρη στον φίλο Firestarter. Πράγματι πολύ αξιόλογος.

Καλό βράδυ

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...