Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2010

Μία πραγματικά όμορφη ιστορία


Θα πάρει μόλις 37 δευτερόλεπτα να το διαβάσεις και θα αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου.

Δύο άνδρες, και οι δύο σοβαρά άρρωστοι, έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας αφηνόταν να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να κατέβουνε υγρά από τα πνευμόνια του.

Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες αδιάκοπα.

Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, πού πήγαν διακοπές.

Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου μπορούσε να ανοιχτεί και να ζωογονηθεί ο δικός του κόσμος από όλη τη δραστηριότητα και χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.

Το παράθυρο έβλεπε ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα.

Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους.

Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και μια ωραία θέα του ορίζοντα της πόλης μπορούσε να ειδωθεί στο βάθος.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσια λεπτομέρεια, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.

Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο το απεικόνιζε με παραστατικές λέξεις.

Μέρες, βδομάδες και μήνες πέρασαν.

Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερά για το μπάνιο τους μόνο για να δει το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.

Ξαφνιάστηκε και κάλεσε τους θεράποντες ιατρούς να πάρουν το νεκρό σώμα.

Όταν θεωρήθηκε πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.

Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, και εφ' όσον σιγουρεύτηκε ότι ο άνδρας αισθανόταν άνετα, τον άφησε μόνο.

Σιγά, επώδυνα, στήριξε τον εαυτό του στον ένα του αγκώνα να δει για πρώτη φορά του τον έξω κόσμο.

Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι.

Αντίκρισε ένα λευκό τοίχο.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό του ο οποίος περιέγραφε τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.

Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο.

Πρόσθεσε, 'Ίσως ήθελε απλά να σου δώσει θάρρος.


' Επίλογος:Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους, παρά τις δική μας κατάσταση.

Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη, αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.

Αν θες να νιώθεις πλούσιος, απλά μέτρα όλα τα πράγματα που έχεις τα οποία δεν αγοράζονται με χρήματα.'

Το σήμερα είναι ένα δώρο, γι' αυτό αποκαλείται ' Το παρόν.'

8 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Γλυκό χαμόγελο για τις ευλογημένες σου ευχές

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

epikuros είπε...

Ο κόσμος, δεν είναι ο κόσμος που βλέπουμε, αλλά ο κόσμος που αισθανόμαστε.
Ωραία ιστορία και κατάλληλη για την εποχή μας.

Ανώνυμος είπε...

Το δύσκολο δεν είναι να δούμε ή να ακούσουμε τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν γύρο μας.
Το δύσκολο είναι να τα νιώσουμε....

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Πολύ όμορφο!Οταν νοιώθεις όμορφα μέσα σου,το δίνεις και στους άλλους και όλα δείχνουν αλλιώς!
Μια καλημ'ερα κι από μένα!!

delta είπε...

Κι ο τελευταίος ρακοσυλλέκτης μπορεί να γεννήσει την ελπίδα σε έναν άλλο όμοιο του λέγοντας του να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να αρχίσουν να ψάχνουν παρέα.

Ένας βασικός λόγος που προσπαθούμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας είναι για να έχει κάποια αξία αυτό που προσπαθούμε να μοιράσουμε με τους συνανθρώπους μας. Αν δεν μοιράζεις τον εαυτό σου, αν τον περιορίζεις μέσα σε απροσπέλαστα τείχη τότε γιατί να τον βελτιώσεις ;

Nath είπε...

Γειά σου Σοφία!

Μου είχαν στείλει την ιστορία αυτή με e-mail, πριν από καιρό.
Οταν ξεκίνησα να τη διαβάζω, άρχισε να τρέχει το μυαλό και να κάνει σενάρια για το πως θα τελείωνε η ιστορία.
Διάφορα φαντάστηκα......εκτός από αυτό που έγινε!
Και σκέφτηκα : Τι ματαιόδοξη ξερόλας, εξυπνάκιας, που είμαι.... ακόμα! (Αυτό είναι και ένα "Ζωντανό" παράδειγμα και σχόλιο για την ανάρτηση του Lamda!)

Συγκινήθηκα με την ευαισθησία, και την προσφορά αυτού του ανθρώπου...και ταυτόχρονα εκνευρίστηκα με τη βλακεία μου αλλά και χάρηκα που μου φανερώθηκε έστω και έτσι!

Καλό ΣΒΚ σου εύχομαι!

LAMDA είπε...

Πραγματικά πολύ ωραία ιστορία.

Αυτό είναι το ύψιστο νόημα της αλτρουιστικής προσφοράς στον πλήσίον μας. Στις μέρες μας όμως έτσι όπως καταντήσαμε τη ζωή μας και τους εαυτούς μας αν δεν έχουμε "αφυπνιστεί" μάλλον ή τυφλοί, ή κουφοί ή ανάπηροι θα πρέπει να είμαστε για το κάνουμε αυτό, αλλιώς μας απορροφά η ύλη και δεν βλέπουμε τίποτα άλλο εκτός από τον εαυτό μας.

tiger είπε...

I love it! Very creative!That's actually really cool.
謝謝你的文章分享
尋人,徵信公司,外遇,抓姦,徵信社,尋人,徵信公司,外遇,抓姦,徵信,尋人,徵信公司,外遇,抓姦,徵信社,外遇,抓姦,徵信公司,尋人,徵信社,尋人,徵信公司,外遇,抓姦,徵信社,尋人,徵信公司,外遇,抓姦,徵信社

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...