










Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).
όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου..
όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.
Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.
Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.
Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα». Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;
Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη – 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.
Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.
Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.
Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες – όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.
Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο «δυναστείες» – τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες. ΈΟ λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ενα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.
Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται – μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.
Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.
Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου – 30 χρονών και πάνω – όχι τόσο νέοι τελικά, όπως νιώθουν πιο νέοι απ’ ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.
Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό – παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.
Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;
Κάισα Έκις Έκμαν

Με τους μικρούς συμβιβασμούς και τις υποχωρήσεις
τα δάχτυλά μας έσκαψαν βαθιά τη μαύρη γη,
ωραίους λάκκους φτιάξαμε, να μπουν οι ψευδαισθήσεις
κι ανοίξαμε το δρόμο μας προς την υποταγή.

Εξαρτημένοι, υποτελείς, τους έχουμε επιτρέψει
σταδιακά τις τύχες μας να ορίζουν οι ληστές
κι αυτοί γελώντας της ντροπής τις δάφνες έχουν δρέψει
και διαφεντεύουν τις ψυχές των δούλων τις πιστές.
Η μαζική μας ύπνωση θα μπει στην ιστορία,
κοιτάμε ό,τι κερδίσαμε να βγαίνει στο σφυρί,
πρωταθλητές στο βόλεμα και στην αδιαφορία
σαν ντροπιασμένοι είλωτες, ραγιάδες θλιβεροί.

Κι εσύ, ανύποπτε αδερφέ, ακόμα καμαρώνεις
μες στην πλαστή σου ευμάρεια μ’ αφέλεια θαυμαστή,
καυχιέσαι, εθελοτυφλείς κι ανίδεος ξαπλώνεις
κι έχουν στον κήπο σου στρατιές κοράκων μαζευτεί.
Ένα κελί πιο άνετο – δε λέω – σου ‘χουν χτίσει
και τα δεσμά σου στόλισαν μ’ ασήμι σκαλιστό
και σ’ έχουν κάνει, αδερφέ, αυτοί που σ’ έχουν γδύσει,
για το ψωμί που σου πετούν να λες «ευχαριστώ».

1. Γιατί έχεις αξιοπρέπεια. Δεν είσαι ζώο. Και δεν ανέχεσαι να σου φέρονται σαν τέτοιο. Είσαι άνθρωπος και απαιτείς σεβασμό. Δε θα ανεχθείς πια άλλα ψέμματα. Σε κοροϊδεύουν συνεχώς και σε φτύνουν στα μούτρα και αυτό δε θα το ανεχθείς άλλο.
2. Γιατί δε φοβάσαι να ζήσεις. Ξέρεις ότι ο κόσμος δε φτιάχτηκε για εσένα παρά τα όσα λένε στις διαφημίσεις. Ξέρεις ότι είσαι μια μικρή μονάδα μιας μυρμηγκοφωλιάς, μια κουκίδα στο ψηφιδωτό που ονομάζουμε ανθρωπότητα. Μια κουκκίδα που έχει αποστολή να λάμπει και όχι να τρεμοπαίζει... Και ξέρεις ότι κάποτε θα πεθάνεις. Και για το λόγο αυτό χαίρεσαι το δώρο της ζωής. Με πάθος. Και όταν ο θάνατος έρθει να σε βρει, τότε, έχοντας ζήσει, ήρεμα θα τον δεχθείς χωρίς να τον φοβάσαι.
3. Γιατί δε θα επιτρέψεις στους σημερινούς ισχυρούς να διαμορφώσουν μια χειρότερη ανθρωπότητα από τη σημερινή και γιατί πιστεύεις ότι ίσως το πιο σημαντικό πράγμα για το οποίο αξίζει να ζήσεις και να πεθαίνεις είναι το να παραδόσεις έναν κόσμο ίδιο - αν όχι καλύτερο - από αυτόν που βρήκες. Εναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας και όλα εκείνα τα παιδιά που θα έρθουν όταν εμείς θα έχουμε φύγει..
4. Γιατί είναι δικαίωμα σου να καθορίζεις τη ζωή σου και να ασκείς εξουσία στη γή των πατέρων σου. Γι αυτήν τη γη πολέμησε ο παππούς σου, ο προπάππος σου ή ίσως και ο πατέρας σου, για να μπορείς εσύ ελεύθερα να ζεις και να καθορίζεις τη ζωή σου εντός των ορίων της ποτισμένης με αίμα αυτής γης. Την γη αυτήν την κληρονόμησες από τους πρόγονους σου και οφείλεις να κάνεις το χρέος σου τώρα που κινδυνεύουμε να τη χάσουμε. Αυτή η γη είναι η πατρίδα σου. Σε χρειάζεται.
5.Γιατί κατάλαβες ότι η αποχή σου από τα κοινά και η απάθεια είναι που δίνουν την εξουσία στους μόνιμους εξουσιαστές μας και αποφάσισες να βγεις από αυτό το τέλμα της απάθειας και της μιζέριας. Ξέρεις πως να τους πολεμήσεις. Θα αυτό-οργανωθείς. Μετέχεις σε ομάδες, φτιάχνεις ομάδες, συλλόγους και εκμεταλλεύεσαι κάθε ευκαιρία για να μιλήσεις με τους συμπολίτες σου, να ξυπνήσεις κάποιον που κοιμάται, να συζητήσεις με κάποιον για το τι μπορούμε να κάνουμε και κάνεις ότι αποφασίσετε. Μπορεί σε άλλους να φαίνεται λίγο, αλλά όχι σε εσένα. Εσύ ξέρεις ότι όλα τα μεγάλα ταξίδια αρχίζουν με ένα μικρό βήμα.
6. Για να σταματήσεις να πλήττεις, να είσαι μίζερος, καρμίρης και δυστυχισμένος. Δεν αρμόζουν τα συναισθήματα αυτά να είναι μόνιμα στον άνθρωπο. Δεν είσαι ανθρωπάκος. Είσαι άνθρωπος. Και αντί να διαβάζεις δωρεάν βιβλία για την κατάθλιψη, κάνεις προσπάθειες να αλλάξουν οι συνθήκες που δημιουργούν όλη αυτή τη μιζέρια και την ακεφιά.
7. Γιατί βλέπεις καθαρά ότι τα νήματα με τα οποία σε κινούν είναι μεταξωτά. Ολο αυτό το χρέος που χρωστάνε όλοι οι λαοί σε κάποιους εξωγήινους όλο αυτό το ψέμα που σε κάνανε να πιστέψεις και με το οποίο σε καθοδηγούν σε πράξεις που κάνουν την ψυχή σου χειρότερη, τη ζωή τη δική σου και των παιδιών σου πιο μαύρη, δεν είναι παρά ένα νήμα που εσύ επιτρέπεις να σου κινεί τα χέρια και τα πόδια. Ξέρεις ότι μόλις βρεθείς μαζί με πολλούς αποφασισμένους να μην υπακούν στο νήμα, τότε αμέσως το νήμα θα κοπεί και κανείς δε θα έχει εξουσία πάνω σας.
8. Γιατί γνωρίζεις ότι υπάρχει φάρμακο ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις που βλάπτουν την ανθρωπότητα σήμερα. Το φάρμακο αυτό πρώτοι το ανακάλυψαν οι Ελληνες πρόγονοι σου και λέγεται δημοκρατία. Οι σκοτεινές δυνάμεις, με τη σημερινή ολιγαρχία της βρωμιάς και του ψέμματος που τολμούν να αποκαλούν δημοκρατία, μπορούν να νικηθούν μόνο με αληθινή δημοκρατία. Ξέρεις ότι η δημοκρατία προϋποθέτει ισηγορία και ισονομία. Ξέρεις ότι σήμερα δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία ούτε ισηγορία ούτε ισονομία. Υπάρχουν μόνο κάποια "δημοκρατικά δικαιώματα" τα οποία οι ολιγάρχες σου παρουσιάζουν μαζί με το σάπιο πολιτικό τους σύστημα σαν "δημοκρατία" . Ξέρεις ότι αν επιβληθεί από εσένα μια δημοκρατία χωρίς βουλευτική ασυλία, χωρίς νόμους περί ευθύνης υπουργών, με κληρωτούς πολίτες ενόρκους στις εξεταστικές επιτροπές, με διενέργεια δημοψηφισμάτων όταν το απαιτεί ο λαός και όχι αποκλειστική εξουσία διενέργειας δημοψηφίσματος να έχει μόνο η κυβέρνηση, με έλεγχο των τηλεοπτικών σταθμών από ΕΣΡ κληρωτών πολιτών, με υποχρέωση των καναλιών να παίζουν ίσο χρόνο όλους τους αρχηγούς κομμάτων, ακόμα και αυτών που μετέχουν για πρώτη φορά... Είναι τόσα πολλά που μπορούν να γίνουν... Αρκεί μόνο να επιβληθεί δημοκρατία.
9. Γιατί μόνο όταν εκτελείς το χρέος σου ως άνθρωπος και με τις πράξεις σου βοηθάς να δημιουργηθεί ένα καλύτερο αύριο, σταματάει το πουλάκι που σου τρώει τα σωθικά να σου τρώει τα σωθικά.
10. Γιατί δεν είσαι δειλός να κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες ότι δήθεν το να επαναστατήσεις δεν έχει νόημα, ή ότι όσοι άνθρωποι και να βγουν στο δρόμο δε θα έχει αποτέλεσμα ή οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία για να μην κάνεις τίποτα, να μείνεις στην απάθεια, τη δυστυχία και τη μιζέρια. Είσαι άνθρωπος. Με τιμή. Και αξιοπρέπεια. Και επαναστατείς όταν δε σου φέρονται ανάλογα.


Όταν αλλάζετε τη στάση σας, αλλάζετε συγχρόνως την προσωπική και συλλογική ζωή σας. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο συνειδητοποιούν την ανάγκη, η κατεύθυνση της παγκόσμιας προσοχής να επικεντρωθεί στην εντιμότητα και την ακεραιότητα, όπου η ειρήνη και ο σεβασμός τιμώνται και η φροντίδα για τη Γη και όλα τα πλάσματα της είναι πρωταρχική υπόθεση.
Δεδομένου ότι η δόνηση της συνειδητότητας των λαών διευρύνεται και ωριμάζει, θα γίνει εφικτή μια μεγαλύτερη ώθηση και επικέντρωση. Η γη νιώθει αυτές τις αλλαγές. Η ανυψωμένη επίγνωση της συλλογικής συνειδητότητας ενεργοποιεί τη Γη να ξεκλειδώσει και να απελευθερώσει περισσότερα από αυτά που είναι αποθηκευμένα μέσα της, απ’ ό,τι σε όλη την ιστορία του χρόνου.
Η ανθρωπότητα δοκιμάζεται για να αποκτήσει περισσότερη συνειδητή επίγνωση του πώς πρέπει να χρησιμοποιεί τη δύναμη της σκέψης. Γεννιέστε με ένα πλήθος δυνατοτήτων, αλλά καλλιεργείτε πεποιθήσεις σας που σας κάνουν να επιμένετε ότι είστε ανίκανοι! Ως εκ τούτου, αυτές οι ικανότητες μπλοκάρονται ή εξαλείφονται από τις νευρικές οδούς σε νεαρή ηλικία.
Το κλειδί για την επίλυση της μεγάλης πλανητικής κρίσης που αντιμετωπίζετε έγκειται στην αναγνώριση ότι η ανθρωπότητα έχει αναπτύξει ουσιαστικά ένα συλλογικό φόβο για τη δύναμη να δημιουργεί. Οι καιροί απαιτούν να γνωρίσετε το μυαλό σας και τις πεποιθήσεις σας και να γίνετε εξαιρετικοί δημιουργοί της πραγματικότητάς σας.
Υπάρχει πάντα ένα πλήθος ευνοϊκών πιθανοτήτων από το οποίο να επιλέξετε. Έχετε υπ ' όψιν σας αυτό το δυναμικό και μην απασχολείτε τον εαυτό σας με ανησυχίες. Η ανησυχία είναι πάντα υπέρτατη σπατάλη ενέργειας. Δημιουργεί μια ενοχλητική δόνηση στο ενεργειακό σας πεδίο και σας αποστραγγίζει την ενέργεια.
Πρέπει να ασχοληθείτε με τις πεποιθήσεις σας σχετικά με το τι θα επιλέξετε για να ανησυχήσετε. Ελευθερωθείτε από την ανάγκη να είστε υπεύθυνοι ή να έχετε τον έλεγχο των πάντων. Αντικαταστήστε την ανησυχία σας με μια δήλωση που να επιβεβαιώνει την επιλογή σας για ασφάλεια, άνεση και ειρήνη του νου.
Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας
www.otan.gr
