Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010

Ο Παράδεισος

Έχοντας γίνει ο αποδέκτης μιας αδικαιολόγητης επίθεσης από έναν άνθρωπο που θεωρούσα φίλο μου την προηγούμενη εβδομάδα και καθώς είμαι φύση συναισθηματικός άνθρωπος, πέρασα αρκετά δύσκολες μέρες. Χθες έλαβα από την αδελφή μου το λυτρωτικό τούτο mail. Μια υπέροχη ιστορία του Paulo Coelho.


Ένας άντρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε έναν δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα τεράστιο δέντρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε και τους τρεις στάχτη.

Όμως ο άντρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο, και συνέχισε την πορεία του με τα δυο του ζώα (κάποιες φορές περνάει κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούρια τους κατάσταση…)

Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο.
Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός κι αυτοί ίδρωναν και διψούσαν


Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μία πανέμορφη μαρμάρινη πύλη που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι.

Ο διαβάτης μας κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο και είχε μαζί του τον εξής διάλογο:

Καλημέρα.

Καλημέρα, απάντησε ο φύλακας

Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος;

Αυτός είναι ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ.


Τι καλά που φτάσαμε στον Παράδεισο, γιατί διψάμε!

Μπορείτε Κύριε να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε, και ο φύλακας του έδειξε την πηγή.

Και το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης…

Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας, αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.

Ο άντρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία, μιας και διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει μόνο αυτός. Ευχαρίστησε τον φύλακα και συνέχισε την πορεία του.

Αφού περπάτησαν για αρκετή ώρα στην ανηφοριά, εξαντλημένοι πλέον και οι τρεις, έφτασαν σε ένα άλλο μέρος, η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα που οδηγούσε σε έναν χωματόδρομο περικυκλωμένο από δέντρα...


Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άντρας, και είχε το κεφάλι του σκεπασμένο με ένα καπέλο. Μάλλον κοιμόταν.

Καλημέρα, είπε ο διαβάτης.
Ο άντρας έγνεψε σε απάντηση με το κεφάλι του.

Διψάμε πολύ, το άλογό μου, ο σκύλος μου κι εγώ

Υπάρχει μια πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια, είπε ο άντρας, δείχνοντας το μέρος.

Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.



Ο άνθρωπος, το άλογο και ο σκύλος πήγαν στην πηγή και κατεύνασαν τη δίψα τους.
Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άντρα.

Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε, του απάντησε εκείνος.
Επί τη ευκαιρία, πώς ονομάζεται αυτό το μέρος; ρώτησε ο άντρας.

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ !

Ο Παράδεισος; Μα, ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μου είπε ότι εκείνο ήταν ο Παράδεισος!


Εκείνο δεν ήταν ο Παράδεισος. Ήταν η Κόλαση, απάντησε ο φύλακας.

Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.

Θα έπρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας! Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προκαλέσει μεγάλο μπέρδεμα, είπε ο διαβάτης.


Σε καμία περίπτωση! – αντέτεινε ο άντρας.

Στην πραγματικότητα, μας κάνουν μεγάλη χάρη, διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους…

Paulo Coelho.



Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Ατενίζοντας τα φορολογικά μέτρα


Το ξέρω παιδί μου ότι έχεις ξελιγωθεί στην πείνα αλλά όσο και να ρουφάς άλλο γάλα δεν έχει…


Σε λίγο θα μας φορολογήσουν και το πήδημα …
(…από δέντρο σε δέντρο)
.
.
Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό …

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010

Έρχεται το τέλος του κόσμου


Βροχή μετεωριτών, σύγκρουση με τον Nibiru, έκρηξη του ηλίου μόλις γίνει κόκκινος γίγαντας (σε κάτι εκατομμύρια χρόνια υπολογίζεται αυτό), αλλαγή του μαγνητικού πεδίου και της πολικότητας της Γης, παγκόσμια πανδημία , μαύρη τρύπα που θα δημιουργηθεί από το πείραμα που έχει ξεκινήσει στο ινστιτούτο CERN στη Γενεύη και θα μας ρουφήξει όλους, επίθεση από εξωγήινο πολιτισμό ή πυρηνικό ολοκαύτωμα. Δεν ξέρω αν ξέχασα τίποτα, πάντως κάτι από όλα αυτά ή όλα μαζί απειλούν να μας αφανίσουν. Μήπως να αρχίσουμε να τρέχουμε ; Μήπως να πάρουμε τα βουνά ; Μήπως να αγοράσουμε ηλιακό φουρνάκι για να μπορούμε να ψήσουμε καμιά γλυκοπατάτα πριν μας θερίσει η πείνα αν την γλυτώσουμε από όλα τα υπόλοιπα ;

Πριν αρχίσουμε να τρέχουμε σαν υστερικοί στους δρόμους, με όλα τα παραπάνω που μας βομβαρδίζουν καθημερινά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ας διαβάσουμε και μια αντίθετη άποψη ενός πιο ψύχραιμου, πιο φιλοσοφημένου και πολύ περισσότερο ενορατικού ανθρώπου : του Όσσο !
Οι άνθρωποι νομίζουν ότι μια ορισμένη εποχή, ένας ορισμένος χρόνος, μια ορισμένη κλιμάκωση, ένα κρεσέντο πλησιάζει, ότι κάτι πρόκειται να εκραγεί, λες και πλησιάζουμε σε ένα ορισμένο σημείο της ανθρώπινης εξέλιξης. Θα ήθελα όμως να σας πω ότι πρόκειται για το εγωιστικό παιχνίδι αυτής της εποχής.

Σε όλες τις εποχές νόμιζαν το ίδιο πράγμα. Κάτι κλιμακώνεται όταν εμείς βρισκόμαστε εδώ και κάτι ιδιαίτερο πρόκειται να συμβεί στη γη. Έτσι ήταν πάντα.

Όλες οι εποχές σκέφτηκαν ότι τα πράγματα φτάνουν σε ένα κρεσέντο, σε ένα τελικό σημείο, σε ένα σημείο ωμέγα, όπου θα γίνει μια έκρηξη και θα γεννηθεί ένα καινούργιο όν. Αλλά πρόκειται για ελπίδες, εγωισμούς, χωρίς καμιά σημασία. Θα είσαστε εδώ, ύστερα θα έρθουν άλλοι και θα σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο.


Μπορείς να φτάσεις το κρεσέντο, όχι με την εποχή, αλλά με την ατομική ύπαρξη. Μπορείς να φτάσεις το αποκορύφωμα, αλλά το φτάνεις πάντα με τη συνειδητότητα, όχι με τη συλλογική ασυνειδησία.

Μπορείς να γίνεις ένας άνθρωπος της θρησκείας και ο καιρός είναι κατάλληλος, ο καιρός είναι πάντα κατάλληλος. Και μη σκέφτεσαι πολύ τους άλλους, επειδή μπορεί να γίνουν μονάχα ο τρόπος που δραπετεύεις από τον εαυτό σου. Μη σκέφτεσαι την εποχή και μη σκέφτεσαι την ανθρωπότητα, επειδή ο νους είναι τόσο πονηρός, ο ανθρώπινος νους είναι τόσο πονηρός, δεν ξέρεις πόσο …

Αυτά λοιπόν μας είπε ο Όσσο. Ακόμη όμως και στην απίθανη περίπτωση που το τέλος του κόσμου έλθει σε μερικά χρόνια, όπως μας λένε, ποιος μας εγγυάται ότι θα ζούμε μέχρι τότε ; Ποιος σου υπογράφει ότι την επόμενη στιγμή που διαβάζεις αυτές τις αράδες, θα είσαι ζωντανός ; Γιατί να ανησυχείς τότε ;

Δεν έχουμε τίποτε άλλο δικό μας και σίγουρο παρά μονάχα αυτή εδώ την απειροελάχιστη στιγμή και αν την χαλάσουμε με οποιαδήποτε ανόητη ανησυχία για το μέλλον, δε θα μας έχει μείνει πια τίποτα.



Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010

«Άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους Θεούς».

Γνώση σημαίνει υπερβατική σοφία που επιτρέπει στον άνθρωπο να γνωρίσει τα μυστήρια του Σύμπαντος και να θέσει απαντήσεις στα ερωτήματα: Ποιοί είμαστε; Πού πάμε; Από πού προερχόμαστε; Γιατί ζούμε;

Ο άνθρωπος στην πορεία της ζωής του, εξ’ αιτίας της μονόπλευρης εξωτερικής εκπαίδευσης που λαμβάνει, αγνοεί τελείως τις φοβερές δυνατότητες ανάπτυξής του, οι οποίες κοιμούνται στα βάθη του είναι του, καταδικασμένος να ζει σε ένα πολύ μικρό μέρος του εαυτού του, αγνοώντας ουσιαστικά το σύνολο της ύπαρξής του.Αυτό έχει σαν συνέπεια να αναπτύσσει κάθε τι που έχει σχέση με αυτό το γνωστό μικρό μέρος, ενώ αδιαφορεί και καταστρέφει οτιδήποτε άλλο, χωρίς ποτέ να ερευνά τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί.

Αυτό συμβαίνει γιατί η μονόπλευρη εξωτερική εκπαίδευση, κατορθώνει να αναπτύσσει μόνο την ικανότητα λειτουργίας της προσωπικότητας, μετατρέποντας το άτομο σε ένα κομπιούτερ που αντιδρά αυτόματα και σπασμωδικά στα εξωτερικά ερεθίσματα, τα οποία τελικά κατευθύνουν τις πράξεις του.

Η ιδέα της Αυτογνωσίας είναι διαρκής και παγκόσμια. Στο Μαντείο των Δελφών ήταν γραμμένο το περίφημο «ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ», «Άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους Θεούς».

Το φυσικό σώμα κατέχει πέντε αισθήσεις αντίληψης: Όσφρηση, Γεύση, Αφή, Ακοή και Όραση. Μέσω αυτών των αισθήσεων αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο που μας περιβάλλει. Είναι το δωμάτιο με τα πέντε παράθυρα που έλεγε ο Καζαντάκης. Εμβαθύνοντας λίγο περισσότερο, βρίσκουμε τα πέντε κέντρα λειτουργίας: Διανοητικό κέντρο, Συγκινησιακό κέντρο, Κινητικό κέντρο, Ένστικτο κέντρο και Σεξουαλικό κέντρο.

Μέσω αυτών των κέντρων πραγματοποιείται η δράση και η αντίδραση του ανθρώπου, ο μηχανισμός που αποτελεί την συμπεριφορά μας.

Διανοητικό κέντρο: Βρίσκεται τοποθετημένο στον εγκέφαλο και είναι το μέρος όπου δημιουργείται η σκέψη. Οι πέντε αισθήσεις αντίληψης βρίσκονται συνδεδεμένες με αυτό το κέντρο.
Συγκινησιακό κέντρο: Βρίσκεται τοποθετημένο στην καρδιά και στο ηλιακό πλέγμα. Αυτό το κέντρο είναι υπεύθυνο για όλα τα συναισθήματά μας.
Κινητικό κέντρο: Βρίσκεται τοποθετημένο στο ανώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης. Αυτό το κέντρο είναι υπεύθυνο για όλες τις κινήσεις μας.
Ένστικτο κέντρο: Βρίσκεται τοποθετημένο στο κατώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης, περίπου επτά εκατοστά πάνω από τον κόκκυγα. Αυτό το κέντρο είναι υπεύθυνο για όλα μας τα ένστικτα και εκείνους τους αυτόνομους μηχανισμούς που διέπουν την λειτουργία του οργανισμού μας.
Σεξουαλικό κέντρο: Βρίσκεται τοποθετημένο στα σεξουαλικά όργανα. Αυτό το κέντρο είναι γεννήτρια, επιλογέας και προμηθευτής ενέργειας στο σώμα μας. Οι πιο λεπτές ουσίες που προκύπτουν από όσα τρώμε και πίνουμε συγκεντρώνονται σε αυτό το κέντρο. Μετά αυτό τις επεξεργάζεται και τις διαιρεί σε τρεις κατηγορίες: Ενέργειες για την αναπαραγωγή του είδους. Ενέργειες για την τροφοδοσία των κέντρων λειτουργίας. Ενέργειες για την ανάπτυξη της ουσίας. Εισχωρώντας βαθύτερα στον ίδιο μας τον εαυτό, συναντάμε το ψυχολογικό Εγώ, την Ουσία και την προσωπικότητα.
Το Ψυχολογικό Εγώ: Αποτελείται από όλα τα ελαττώματά μας: Θυμός, Περηφάνια, Τεμπελιά, Μίσος, Λαιμαργία, Λαγνεία, Ζήλια κλπ.
Η Ουσία: είναι αυτό που οι θρησκείες ονομάζουν Ψυχή.
Η Προσωπικότητα: είναι ένα πεδίο ενέργειας, μια πλασματική αποτύπωση στον εαυτό μας. Είναι μια δομή συμπεριφοράς, η οποία αρχίζει να σκιαγραφείται στα επτά πρώτα χρόνια της ζωής και αποκρυσταλλώνεται τελικά στα είκοσι ένα.

Σκοπός είναι να φέρουμε με τον εσώτερο εαυτό μας σ' επαφή με την βαθύτερη όψη της εσώτερης πραγματικότητάς μας και μας επιτρέπει να έχουμε επίγνωση του νοήματος της ζωής μας και της αιτίας της ύπαρξής μας. Να γνωρίσουμε τα Κέντρα, και την προσωπικότητα ώστε να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε την Ουσία, την Ψυχή μας το Θείο Κομμάτι του Εαυτού μας.

«Ω άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους Θεούς.»
Η Γνώση αυτή, η Εσωτερική Αλήθεια δεν απομνημονεύεται, αλλά εκδηλώνεται μέσω βαθύτερων εμπειριών που μας αποκαλύπτουν μια απόκρυφη αλήθεια για το Σύμπαν και τον εαυτό μας.
Αυτή η Γνώση ήταν παρούσα σε κάθε χρονική περίοδο και παράδοση καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας του ανθρώπινου γένους στη Γη.

Πολλοί άνθρωποι αφού έψαξαν και βρήκαν την εσώτερη αλήθεια μέσα τους, ίδρυσαν τις διάφορες θρησκείες και εσωτερικές και φιλοσοφικές σχολές για να μοιραστούν την εμπειρία τους με τους άλλους..

Η Γνώση υπήρξε στην αρχαία Ινδία, Ελλάδα, Αίγυπτο, Κίνα, Περσία, Ρώμη, Μεξικό, κλπ.. Η Γνώση υπάρχει στο Βουδισμό, Ταοϊσμό, Μωαμεθανισμό, Χριστιανισμό.

Οι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι της ανθρωπότητας όπως ο Χριστός, ο Βούδας, ο Κρίσνα, ο Ερμής Τρισμέγιστος, ο Ζοροάστρης, ο Μωυσής, ο Μωάμεθ, ο Ντάντε, ο Κετζαλκοάτλ, κ.ά. είχαν μια ανώτερη θεϊκή γνώση των μυστικών του Ανθρώπου και του Σύμπαντος.
Αυτοί οι σοφοί δάσκαλοι έφεραν στον πλανήτη μας την υπερβατική γνώση πουβοηθά τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει το πεπρωμένο του και του επιτρέπει να αναπτύξει όλες τις λανθάνουσες δυνατότητές του.
Υπάρχουν όμως 4 πυλώνες, 4 στήλες που βοηθούν στην εύρεση της Γνώσης αυτής:
(α) Επιστήμη
Οι δύο βασικές επιστήμες είναι: (α) η Επιστήμη των Αριθμών που μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη ζωή, κι ως εκ τούτου να γνωρίσουμε την προέλευση του ανθρώπου και να πραγματοποιήσουμε μια συγκριτική μελέτη όλων των θεογονιών και θρησκειών που υπάρχουν στη Γη και (β) η επιστήμη της μετατροπής των ενεργειών αυτή που μας διδάσκει δηλαδή πως να μετουσιώνουμε το μόλυβδο της προσωπικότητας μ' όλα τα ελαττώματά της, στο χρυσό του Πνεύματος.

(β) Τέχνη
Υπάρχουν δύο ειδών τέχνης. Η υποκειμενική τέχνη που είναι η έκφραση κάποιου που μεταδίδει προσωπικές αξίες και η αντικειμενική τέχνη που μεταδίδει συμπαντικές αλήθειες.
Παραδείγματα αντικειμενικής τέχνης είναι: οι πυραμίδες των Αιγυπτίων , των Μaya και των Αζτέκας, το ημερολόγιο των Αζτέκων, τα σκίτσα (σε Πέτρες) των Μaya, τα ιερά κείμενα κάθε παράδοσης και Θρησκείας, οι Ελληνικοί ναοί, τα σπουδαία έργα μεγάλων ζωγράφων και γλυπτών, η κλασσική μουσική μεγάλων μουσουργών των περασμένων αιώνων κ.α. Όλα αυτά μεταδίδουν συμπαντικές αλήθειες οι οποίες ασκούν θετική επιρροή στη συνείδησή μας.

(γ) Φιλοσοφία
Η Φιλοσοφία μας εφοδιάζει με τεχνικές, πρακτικές και πνευματικά εργαλεία όλων των ειδών, για να μας βοηθήσει να βρούμε τις απαντήσεις στα σημαντικότερα ερωτήματα που αφορούν όλη τη δημιουργία: Από πού ερχόμαστε; Πού πηγαίνουμε; Ποιοί είμαστε; Ποιός είναι ο σκοπός της ζωής μας;
Εφαρμόζουμε τη φιλοσοφία του τώρα, αυτής της μοναδικής στιγμής που μας ανήκει, από την οποία αποκτούμε τα κλειδιά για να γνωρίσουμε τον εσώτερο κόσμο μας και να φτάσουμε σε ανώτερα επίπεδα.
Ο αληθινός σκοπός της ύπαρξής μας είναι να απελευθερωθούμε από τις αλυσίδες που σκλαβώνουν την ψυχή μας.

(δ) Μυστικισμός (θρησκεία).
Θρησκεία (Religiοn) στα λατινικά (Re-ligare) σημαίνει «επανένωση» , δηλαδή ένωση της ατομικής μας συνείδησης με τη συμπαντική συνείδηση, του Ανθρώπου με τον Θεό, μ' αυτή την ευφυή Αρχή που κινεί τα νήματα του σύμπαντος και που αναδύεται από το χάος. Έχουμε φύγει από κάπου και ακριβώς εκεί είναι όπου πρέπει να επιστρέψουμε.
Οι πηγές των θεμάτων που ερευνούμε είναι τα Ιερά Βιβλία όλων των θρησκειών και παραδόσεων επειδή η θρησκευτική αρχή είναι πάντα η ίδια: «η επανένωση». Αυτός είναι ο λόγος που τα ιερά κείμενα, χειρόγραφα, στήλες των Maya, αρχαίοι θρύλοι, μύθοι, κλπ. είναι η βάση για τη γνώση της Θρησκείας. Αυτή η συμπαντική Συνείδηση ή ευφυής Αρχή, είναι ο ίδιος ο Θεός των Χριστιανών, ο Ζευς των Ελλήνων, ο Δίας των Ρωμαίων, ο αρχιτέκτων Δημιουργός του Πυθαγόρα, το Ταό των Ταοϊστών, το πνεύμα του Βούδα των Βουδιστών, ο Αλλάχ των Μουσουλμάνων, ο Βράχμα των Ινδουιστών, το Ταυτό, το ανεκδήλωτο Αίν των Καβαλιστών, το Ρα των Αιγυπτίων, Τhor των Βορείων (Σκανδιναβικών φυλών), Thonanthiu των Αζτέκων, κλπ.

Σκοπός τελικά είναι η ενδοσκόπηση, ο εντοπισμός των ψυχικών και πνευματικών μας αρχών με σκοπό την επανένωση της συνείδησής μας με το Θεό.

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

Τρόπος Ύπαρξης


Πολλά άγχη και καταθλίψεις δημιουργούνται εξαιτίας μιας προκαθορισμένης ιδέας που έχουμε για το που θέλουμε να φτάσουμε στη ζωή μας και δεν αφήνουμε την ζωή να κυλήσει και να μας οδηγήσει εκείνη. Όταν λοιπόν ο στόχος μας δεν εκπληρώνεται, απογοητευόμαστε. Η ζωή είναι περισσότερο βιώσιμη αν υιοθετήσουμε τη συμπεριφορά του σέρφερ : τα κύματα είναι που δείχνουν τον δρόμο, κι όχι η ιδέα μου για το που πρέπει να φτάσω. Είναι καλύτερα να ανοίγουμε το δρόμο ανάλογα με τις πέτρες που θα συναντάμε στο διάβα μας.

Μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή σαν οδηγοί του μετρό, γνωρίζοντας ακριβώς που πάμε, πως είναι η διαδρομή και που είναι η επόμενη στάση. Μπορούμε όμως να τη ζήσουμε και σαν σέρφερ, ακολουθώντας το κύμα και περιμένοντας με έκπληξη να δούμε που θα μας προσγειώσει. Προτείνω να ακολουθήσουμε τα κύματα. Θα διασκεδάσουμε πολύ περισσότερο και θα αποφύγουμε την κατάθλιψη.

Η ζωή ρέει όταν ανοίγεσαι με αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι οι δυσκολίες που συναντάμε στο δρόμο μας το πρόβλημα αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες. Είναι υπέροχα όσα συμβαίνουν όταν ριχνόμαστε στην περιπέτεια της ζωής, στο δρόμο του ήρωα. Είναι λύτρωση να αφήσουμε το κύμα να μας παρασύρει. Οι όποιες δυσκολίες τότε μετατρέπονται σε κάτι ενδιαφέρον : Σε μια περιπέτεια προς την αυτογνωσία.



Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

Μάθημα ζωής...


''Μέσα από την ανατροφή των παιδιών μας μαθαίνουμε κι εμείς''

Aυτή η όμορφη σκέψη του φίλου Delta (ανάρτηση ανατροφή των παιδιών)


ήταν απαρχή, για μια αναδρομή στη δική μου πορεία σαν γονιός. Με εμπειρία 3 παιδιών σ'αυτό το πανέμορφο ταξίδι της γονεϊκής μου ταυτότητας.



Τα μεγαλύτερα παιδιά μου ήρθαν σε νεανική ηλικία θα έλεγα. Μεγάλωσα κι εγώ μαζί τους, βασιζόμενη κυρίως στο μητρικό ένστικτο που διέπει όλα τα πλάσματα της φύσης. Άπειρη ούσα μπροστά στο θαύμα της ζωής, με πολλή αγάπη, αλλά και φόβο που μου έβγαζε υπερπροστατευτισμό. Με όλα τα μη και τα πρέπει, έχοντας την εντύπωση ότι έτσι θα τα θωράκιζα από τους κινδύνους και την σκληρότητα της κοινωνίας.


Αυστηρή με τα θέλω τους και διαλλακτική με τα πρέπει που μας υπαγορεύει η κοινωνία. Θετικό ήταν το ότι ήμουν ηλικιακά κοντά τους, 20-21 χρόνια διαφορά, και σχετικά οι μνήμες μου πρόσφατες με τις δικές τους. Παραλληλίζοντας τις δικές μου εμπειρίες και τα θέλω μου σε ταυτόχρονες ηλικίες, αλλά ο φόβος μου και οι ανασφάλειές μου, ως προς την ανατροφή τους, μεγαλύτερες. Βέβαια, και οι επίκτητες συμπεριφορές που είχα από τον τρόπο που με μεγάλωσαν οι δικοί μου γονείς. Άθελα ακολουθούσα πρότυπα που μου δόθηκαν. Μεγάλωσαν όμως όμορφα, πήραν τις ζωές στα χέρια τους, σπούδασαν και πλέον τα καμαρώνω, (ας μου επιτραπεί αυτό...) Είναι πολύ κοντά μου, συζητούμε, διαφωνούμε, συμφωνούμε και τολμώ να πω, εξελίσσομαι παράλληλα μαζί τους.

Εχω την ευλογία, να έχω στην αγκαλιά μου,την πιο μικρή μου κόρη, που ήρθε στην ζωή μου σε μια πιο ώριμη ηλικία, μετά από 12 χρόνια, για να αντιληφθώ, ότι η ωριμότητα και η εμπειρία χρόνων, είναι πολύ σημαντικός παράγων,για την ανατροφή των παιδιών.

Εξελισσόμεθα συνεχώς, και πλέον, έχω και μέτρο σύγκρισης του τότε με το τώρα.


Πριν από λίγες μέρες, ο γιος μου, ο οποίος έλειπε για σπουδές και μόλις τελείωσε την θητεία του, βλέποντας ελάχιστα την μικρή τα τελευταία χρόνια, σε μια συζήτηση που είχαμε μου είπε :

"Μαμά στην μικρή είσαι πιο χαλαρή... στη σκέψη σου, στην συμπεριφορά σου, στον τρόπο που αντιμετωπίζεις καταστάσεις, στον τρόπο που μεγαλώνει. Σε μας έλεγες να είμαστε πάντα τυπικοί,ευγενικοί..., χρονοδιάγραμμα διαβάσματος..., παιχνιδιού..., εξόδου..., επιλογές φίλων..., και τέλος - ήταν διαταγή. Με την μικρή, το συζητάς, ακούς τι έχει να σου πει, τις αφήνεις την επιλογή στα θέλω της, συνδιαλέγεσαι μαζί της, έχεις περισσότερη υπομονή και δέχεσαι πιο χαλαρά τα πράγματα και τις καταστάσεις που προκύπτουν."

Με ξάφνιασε ευχάριστα, αλλά και μου άφησε μια γεύση πικρίας. Οχι για τα πιστεύω μου στην ανατροφή των παιδιών. Η ευγένεια, η αγάπη, το μοίρασμα η καλή συμπεριφορά, είναι το ίδιο. Αλλά ο τρόπος που το έδωσα τότε και τώρα.

Πρέπει να ακούμε τα παιδιά μας, έχουν να μας πουν πολλά, μέσα από την καθαρότητα της σκέψης τους και την αγνότητα της ψυχής τους. Να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε συμπορευόμενοι μαζί τους.


Εν κατακλείδι, θα σας αναφέρω ένα περιστατικό.
Η μικρή μου ήταν 8 χρονών (τώρα είναι στην εφηβεία) και είχε συμβεί κάτι που με έκανε έξω φρενών. Ο θυμός μου ήταν άμετρος. Με άκουγε με το κεφάλι κάτω, δεν δικαιολογήθηκε, δεν μου ζήτησε συγνώμη, με αγνόησε εντελώς (έτσι το εξέλαβα εγώ, πάνω στην σύγχυση μου).

Πέρασαν κάποιες ώρες, ο θυμός μου πλέον είχε καταλαγιάσει και κάποια στιγμή, βγαίνει απ' το δωμάτιό της, έρχεται κοντά μου, με αγκαλιάζει και μου λέει:

"Μαμά μου συγγνώμη, είχες δίκιο, δεν θα ξανασυμβεί."

Στην ερώτησή μου, γιατί δεν μου ζήτησες συγγνώμη τότε για να δικαιολογήσεις την στάση σου και το κάνεις τώρα;
Η απάντησή της ήταν:

Γιατί δεν θα με άκουγες !




Ήταν το πρώτο μάθημα διαχείρησης θυμού και δεν το πήρα από κάποιον μεγάλο δάσκαλο αλλά από το ίδιο το παιδί μου ...


Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

H αλήθεια βρίσκεται μέσα σου


Μην πιστεύεις τις παραδόσεις, ακόμη κι αν έχουν γίνει πιστευτές από πολλές γενιές και σε πολλές χώρες.

Μην πιστεύεις κάτι επειδή πολλοί το επαναλαμβάνουν.

Μη δέχεσαι τίποτα εξαιτίας της αυθεντίας του ενός ή του άλλου ή των σοφών ή των γερόντων ή επειδή βασίζεται στην αυθεντία των κειμένων.

Ποτέ μην πιστεύεις κάτι επειδή το ευνοούν οι πιθανότητες.

Μην πιστεύεις κάτι που φαντάστηκες, νομίζοντας ότι κάποιος θεός το ενέπνευσε.

Μην πιστεύεις τίποτα βασιζόμενος μόνον στην αυθεντία των δασκάλων σου ή των ιερέων.


Μετά από έρευνα, πίστευε αυτό που έχεις δοκιμάσει στον εαυτό σου και το βρίσκεις λογικό, και το oποίο είναι σε αρμονία με τη δική σου ευημερία όσο και με των άλλων




(Kalama Sutra)- Buddha to the Kalamas

Φοβερή Φάτσα !


Πάντα υπάρχει κάποιος που προσπαθεί να "χαλάσει" μια φωτογραφία!...

( Κι ύστερα λένε πως τα ζώα δεν έχουν χιούμορ … )

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

η αληθεια βρισκεται μεσα σου... Θυμήσου !

"Μην πιστεύεις τις παραδόσεις, ακόμη κι αν έχουν γίνει πιστευτές από πολλές γενιές και σε πολλές χώρες.


Μην πιστεύεις κάτι επειδή πολλοί το επαναλαμβάνουν.


Μη δέχεσαι τίποτα εξαιτίας της αυθεντίας του ενός ή του άλλου ή των σοφών ή των γερόντων ή επειδή βασίζεται στην αυθεντία των κειμένων.


Ποτέ μην πιστεύεις κάτι επειδή το ευνοούν οι πιθανότητες.

Μην πιστεύεις κάτι που φαντάστηκες, νομίζοντας ότι κάποιος θεός το ενέπνευσε.


Μην πιστεύεις τίποτα βασιζόμενος μόνον στην αυθεντία των δασκάλων σου ή των ιερέων.



Μετά από έρευνα, πίστευε αυτό που έχεις δοκιμάσει στον εαυτό σου και το βρίσκεις λογικό, και το oποίο είναι σε αρμονία με τη δική σου ευημερία όσο και με των άλλων"







(Kalama Sutra)- Buddha to the Kalamas


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...