Αν δε γνωρίζεις και δε συμπαθείς τον εαυτό σου

Η θλιμμένη μοναχική κυρία μου είπε ότι το βασικό πρόβλημα της είναι ότι δεν έχει καθόλου φίλους.

-Αν ήσουν κάποιος άλλος θα θεωρούσες τον εαυτό σου ενδιαφέρον άτομο για να του κάνεις παρέα; την ρώτησα.

-Όχι ! μου απάντησε μελαγχολικά κι είδα στα μάτια της ότι δεν είχε σκεφτεί ποτέ αυτή την ερώτηση.


Αν πιστεύεις ότι η μοναξιά μπορεί να θεραπευτεί με το να έχεις απλώς κάποιον κοντά σου, πιθανότατα δε θα είσαι όσο εκλεκτικός θα έπρεπε. Ήμουν κι εγώ έτσι. Ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι τι είδους ανθρώπους θα μπορούσες να ανεχτείς, μόνο και μόνο για να μην είσαι μόνος σου. Ξέρω καλά. Το έχω κάνει κι εγώ…

Αν δε γνωρίζεις και δε συμπαθείς τον εαυτό σου, αυτό σημαίνει πως όταν είσαι μόνος σου είσαι υποχρεωμένος να κάνεις παρέα με έναν άγνωστο που δε σου πολυαρέσει κιόλας. Αντί να περιπλέξεις ακόμα περισσότερο το πρόβλημα τραβολογώντας κι άλλους ανθρώπους που δε γνωρίζεις και δε σου αρέσουν, γιατί να μη πιάσεις φιλίες με τον εαυτό σου;

Στην πορεία θα ανακαλύψεις μια διασκεδαστική ειρωνεία: όσο περισσότερο απολαμβάνεις τη συντροφιά του εαυτού σου τόσο περισσότερο οι άλλοι άνθρωποι θα θέλουν να κάνουν παρέα μαζί σου. Όταν παραπονιέσαι για το πόση μοναξιά και κατάθλιψη νιώθεις είναι σαν να διαλαλείς το πόσο πληκτική παρέα είσαι. Ποιος θα ήθελε να γίνει φίλος με έναν τέτοιο άνθρωπο; Το πολύ πολύ να σου κάνει παρέα κανένας καταθλιπτικός για να μοιραστείτε τη μιζέρια σας… Όταν είναι φανερό ότι νιώθεις άνετα όταν είσαι μόνος σου, οι άνθρωποι παίρνουν το μήνυμα ότι είσαι ένα ενδιαφέρον άτομο, κι αυτό τους κεντρίζει το ενδιαφέρον να σε γνωρίσουν από κοντά. Μη προσποιείσαι όμως… δε θα πιάσει!

Το μόνο που χρειάζεται είναι μια απαλή ώθηση προς τη σωστή κατεύθυνση για να πάρεις μπρος, καθώς και μια υπενθύμιση ότι το να γίνεις φίλος με τον εαυτό σου είναι και πιο εύκολο και πιο φτηνό από το να πιάσεις φιλίες με οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. Δε χρειάζεται να συντονίσεις το πρόγραμμά σου με κανενός άλλου, άσε που γλιτώνεις και τη βενζίνη!

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Γύρνα σπίτι !

Σε μια μικρή πόλη της Ισπανίας, ένας άντρας που τον λέγαν Χόρχε καυγάδισε άσχημα ένα πρωί με το μικρό του γιο, τον Πάκο. Οταν έφτασε στο σπίτι του αργότερα, την ίδια μέρα, ο Χόρχε ανακάλυψε πως ο Πάκο είχε φύγει από το σπίτι. Μετανιωμένος, ο Χόρχε έψαξε μέσα στην ψυχή του και συνειδητοποίησε πως ο γιος του ήταν πιο σημαντικός γι΄αυτόν από οτιδήποτε άλλο.

Πήγε λοιπόν σε ένα μεγάλο μπακάλικο, στο κέντρο της μικρής τους πόλης, και τοποθέτησε μια μεγάλη πινακίδα που έλεγε: “Πάκο, γύρνα στο σπίτι. Σ΄αγαπώ. Συνάντησέ με εδώ αύριο το πρωί”. Το άλλο πρωί ο Χόρχε πήγε στο μαγαζί, όπου βρήκε επτά αγόρια με το όνομα Πάκο, που είχαν φύγει κι εκείνα από τα σπίτια τους. Είχαν όλα ανταποκριθεί στο κάλεσμα γι΄αγάπη, ελπίζοντας πως ήταν ο δικός τους πατέρας που τα προσκαλούσε στο σπίτι με ανοιχτές αγκάλες.

Η αγάπη είναι η μεγάλη ανάγκη αυτού του κόσμου. Εχουμε “κατακτήσει” κάθε λογής υλική επιτυχία κι όμως οι ανθρώπινες υπάρξεις σε τούτο τον πλανήτη ικετεύουν και πεθαίνουν καθημερινά γι΄αγάπη. Αν μπορούσαμε μόνο ν΄αγαπήσουμε, πόσο γρήγορα θα εξαφανίζονταν τα προβλήματά μας! Οσο μεγάλοι, σκληροί ή κυνικοί κι αν έχουμε γίνει, μέσα μας ζει πάντα ένα τρυφερό παιδί που λαχταράει να δώσει και να δεχτεί αγάπη.

Πηγή

“Μια ζωή χωρίς αγάπη είναι σαν ανήλιαγος κήπος με μαραμένα λουλούδια. Η συναίσθηση ότι αγαπάς και αγαπιέσαι φέρνει μια ζεστασιά κι έναν πλούτο στη ζωή που τίποτε άλλο δεν μπορεί να φέρει”

Οσκαρ Ουάϊλντ

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Για σένα που με αποκάλεσες δάσκαλο...

Δεν είμαι ευτυχώς τόσο πολύ ασυνείδητος ώστε να μην αντιλαμβάνομαι ότι απέχω πολύ από το επίπεδο του αληθινού δασκάλου. Ούτε την εσωτερική γαλήνη και ηρεμία έχω κατακτήσει και τώρα μόλις αρχίζω αμυδρά να αντιλαμβάνομαι το μεγάλο χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης και την αδυναμία της σάρκας και του νου ν’ ακολουθήσουν τις προσταγές της ψυχής. Δάσκαλε που δίδασκες λοιπόν!

Είναι σημαντικό όμως ότι αναγνώρισα και αποδέχτηκα ολοκληρωτικά αυτή την αδυναμία. Μ’ αυτό τον τρόπο ελαχιστοποίησα τις εσωτερικές μου εντάσεις. Αυτή είναι η μόνη πρόοδος που πραγματοποίησα. Και ίσως να είναι η αρχή της αφύπνισης μου. Χείριστο ελάττωμα η υποκρισία και η ψευτιά απέναντι στον εαυτό μας γιατί μας εμποδίζει να βελτιωθούμε. Ο υποκριτής όμως όσο και να προσπαθεί δε μπορεί να κρυφτεί. Το σύμπαν γνωρίζει! Σε αποκαλύπτει! Κάθε σου σκέψη, διάθεση, κάθε λέξη ή ματιά, η παραμικρή σύσπαση του προσώπου, μεταδίδει σε ολόκληρο το σύμπαν το επίπεδο της υπευθυνότητάς σου, το βαθμό της ελευθερίας σου. Απέναντι στην υποκρισία μας έρχεται η ζωή βίαια και ταυτόχρονα με ευσπλαχνία για να μας δείξει αυτό που δε μπορούμε να δούμε, για να μας βοηθήσει να αγγίξουμε αυτό που δε μπορούμε να αγγίξουμε μέσα μας.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Φίλος είναι το έτερο εγώ

Ζούμε βέβαια στην εποχή του της ταχύτητας, της έντασης και της επικοινωνίας. Tαχύτατα αυτοκίνητα, γρήγοροι υπολογιστές, πολυδύναμα κινητά τηλέφωνα και υπερηχητικά αεροπλάνα. Ζούμε στην εποχή που ο καθένας μας μπορεί να καυχιέται ότι έχει περισσότερους από 1.000 φίλους στο facebook αλλά να μη μπορεί να βρει ούτε έναν για να πιει ένα καφεδάκι και να μοιραστεί αληθινά όσα τον απασχολούν.Ο Πυθαγόρας όρίζε το φίλο σαν «έτερος εγώ». Δυο αριθμοί για τον Πυθαγόρα λέγονται «φίλιοι» αν ο καθένας ισούται με το άθροισμα των γνήσιων διαιρετών του άλλου. Τα μέρη λοιπόν, αυτών των αριθμών σχηματίζουν έναν άλλο με τη φύση της φιλίας. Ένα παράδειγμα είναι οι αριθμοί 220 και 284. Το 220 είναι ίσο με το άθροισμα των υποπολλαπλασίων, των ακριβών διαιρετέων του 284. Το 284 είναι ίσο με το άθροισμα των υποπολλαπλασίων του 220.

220/2=110
220/4=55
220/5=44
220/10=22
220/11=20
220/20=11
220/22=10
220/44=5
220/55=4
220/110=2
220/220=1

(1+2+4+5+10+11+20+22+44+55+110=284)


284/2=142
284/4=71
284/71=4
284/142=2
284/284=1

(1+2+4+71+142=220)

Διαβάζω από το μυθιστόρημα "Το Θεώρημα του Παπαγάλου" του Ντένι Γκετζ:

"Με την ευκαιρία, σου είπα τι με είχε τραβήξει στον Πυθαγόρα; Αυτός ανακάλυψε τη λέξη «φιλία». Το ήξερες; Όταν τον ρώτησαν τι είναι φίλος, απάντησε: «Αυτός που είναι ο άλλος σου εαυτός, όπως το 220 και το 284». Δυο αριθμοί είναι φίλιοι ή φιλικοί αν ο καθένας ισούται με το άθροισμα όσων μετρούν τον άλλο. Οι πιο διάσημοι φίλιοι αριθμοί του Πυθαγόρειου Πάνθεου είναι οι 220 και 284. Κάνουν ένα ταιριαστό ζευγάρι. Αν έχεις καιρό, επαλήθευσέ το. Κι εμείς οι δυο, είμαστε «φίλιοι»; Τί σε μετρά, Πιέρ; Κι εμένα; Ίσως ήρθε πια ο καιρός να προσθέσουμε όλα όσα μας μέτρησαν."

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ποιός είσαι ?

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Μεταμόρφωση

Πέρασα μια ολόκληρη ζωή αναζητώντας ασφάλεια και εφήμερη ικανοποίηση έξω απ’ τον εαυτό μου, σε ανθρώπους και υλικά αγαθά, ταλαντευόμενος μεταξύ φόβου κι ελπίδας, τις ρίζες της εξάρτησης. Ζούσα όπως όλοι οι άνθρωποι που εξαρτώνται, τη φριχτή ζωή ενός σκλάβου χωρίς την παραμικρή επιθυμία να ξεφύγει από την φυλακή του. Προσκολλημένος αθεράπευτα στις χαμηλότερες περιοχές της ύπαρξης, γητευμένος από τον κόσμο των μορφών. Ίσως τώρα που όλα έξω από μένα δείχνουν να καταρρέουν, ίσως τώρα που η ελπίδα σβήνει, να καταφέρω να ξεπεράσω το φόβο μου και να αδράξω την τελευταία ευκαιρία να ξεκολλήσω από το αιτιατό και να αναζητήσω αληθινά το αίτιο. Να αποστασιοποιηθώ από τις μορφές και να ανακαλύψω το Άμορφο που μορφοποιεί και συντονίζει όλες τις μορφές. Αυτό που έχασα μεθυσμένος και πλανημένος από την ομορφιά και το παιχνίδισμα της προσωρινότητας του κόσμου των μορφών.


Ίσως τώρα να συνειδητοποιήσω ότι αυτό που είμαι είναι αυτό που ξέχασα. Ότι αυτό που είμαι δεν είναι αυτό που συνήθως νομίζω ότι είμαι. Ίσως να πιστέψω ότι το να θυμηθώ αυτό που είμαι δεν είναι πολυτέλεια. Ίσως να πεισθώ απόλυτα ότι το να θυμηθώ αυτό που είμαι θα κάνει τις μέρες μου πάνω στην γη ευλογημένες και θα με «σώσει» από αυτό τον εαυτό που νομίζω ότι είμαι και με ταλαιπωρεί.


Τελικά αυτό που είσαι είναι το ζητούμενο και όχι αυτό που κάνεις… Και το προσεγγίζεις όταν καταφέρνεις να αφήσεις χώρο ανάμεσα σε αυτά που κάνεις, ανάμεσα στις καθημερινές σου δραστηριότητες. Αυτό που είσαι είναι το κλειδί για να είσαι καλά με όλα αυτά που κάνεις. Αν απλά κάνεις χωρίς να έχεις πρόσβαση στον αληθινό σου εαυτό τότε έχεις χάσει τον δρόμο. Και η ανθρωπότητα δυστυχώς έχει χάσει τον δρόμο. Γι αυτό και ζει όλα αυτά τα δράματα, την κρίση, την φτώχια, την δυστυχία. Η ανθρωπότητα ζει χωρίς να έχει πρόσβαση στην αληθινή ουσία των πάντων. Την φύση μας που «κρύπτεσθαι φιλεί» κατά τον Ηράκλειτο. Την ουσία η οποία είναι όμοια στο κάθε τι και είναι πάντα η ίδια κατά τον Πυθαγόρα. Αυτή η ουσία είναι η λύση, η ειρήνευση, η σοφία, η δικαιοσύνη, η ευτυχία, η αγάπη, η συμπόνια. Είναι το κλειδί για τη μεταμόρφωση της ζωής μας.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Απίστευτη επιστολή παραίτησης δασκάλας στην έκπτωτη κυβέρνηση

«Λαμβάνω την τιμή να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση μου ως δασκάλας, στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά.

Οι λόγοι που μ’ έκαναν να επιλέξω αυτή την οδό είναι οι εξής:

- Ως δασκάλα πίστευα πάντα πως η στάση μου είναι παράδειγμα κι ό,τι νιώθω περνάει σαν αέρας στις ψυχές των παιδιών. Όχι κούφια λόγια και μπούρδες. Συναισθήματα και πράξεις, στάση ζωής. Δεν μπορώ ν’ αντικρίζω τα μάτια των παιδιών μου, χωρίς να ντρέπομαι να υπηρετώ μία παιδεία που δεν υφίσταται. Δεν έχω το δικαίωμα, δεν μου επιτρέπεται. Αρνούμαι να συμμετέχω στο συστηματάκι σας: «Πρώτα ο μαθητής», «Δωρεάν δημόσια παιδεία», «Ίσες ευκαιρίες για όλους»; Αρνούμαι τους φόρους των συμπολιτών μου να τους προσφέρω αδιαμαρτύρητα στους προδότες της χώρας μου, χωρίς να μπορώ να αρνηθώ ή ν’ αντισταθώ στις αποφάσεις τους.

- Αρνούμαι να συναινώ, να συνεργάζομαι και να διευκολύνω αυτούς που μάτωσαν τη χώρα. Τους στυγνούς δολοφόνους, που δολοφονούν κάθε μέρα κάποιον συμπολίτη μου. (Μεταξύ των θυμάτων και ο άντρας μου).

- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που έκλεψαν τον ιδρώτα των συνταξιούχων, χωρίς ντροπή και σεβασμό στα χρόνια τους.

- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που γέμισαν τη χώρα άστεγους και τώρα κάνουν τους ελεήμονες τάχα.

Δεν θέλω την ελεημοσύνη τους, δεν αναγνωρίζω τα μιάσματα, τους θρασύδειλους που παράνομα κυβερνούν τη χώρα με την πεποίθηση ότι συμφωνούμε.
Για όλους αυτούς τους λόγους,

ΕΠΕΙΔΗ

Η ψυχή μου αλυχτά,

Αποχωρώ και ΑΠΑΙΤΩ, το μόνο δικαίωμα που μου αφήσατε για ν’ αντισταθώ, την παραίτησή μου, να την κάνετε ΑΜΕΣΑ δεκτή’.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

La Belle Verte

Η πασίγνωστη Γαλλική ταινία La Belle Verte (THE GREEN BEAUTIFUL) τώρα με ενσωματωμένους ελληνικούς υπότιτλους. Μια ταινία με ένα σημαντικό μήνυμα που όλοι είναι καλό να δουν!

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μια γυναίκα από ένα υποτιθέμενο εξωγήινο πολιτισμό έρχεται στη Γη. Βλέπει με καινούργια, “αθώα” μάτια όλα αυτά τα οποία εμείς παίρνουμε ως δεδομένα στο πολιτικό, οικονομικό αλλά και ψυχολογικό! μας σύστημα, συγκρίνοντάς τα με τα ανάλογα δεδομένα του δικού της πολιτισμού – ο οποίος όμως δεν διέφερε κάποτε από τον δικό μας! Μαθαίνουμε πώς εκείνοι μπόρεσαν να κάνουν τη μετάβαση σε ένα δικαιότερο και μαζί σοφότερο και πνευματικότερο πολιτισμό και παίρνουμε μια γεύση από την απλότητα και την ουσία ενός τέτοιου πολιτισμού.

Φινέτσα, χιούμορ και πολλά μηνύματα από ένα φιλμ που έχει την έμπνευση να κοιτάξει τη συνολικότερη εικόνα και να συστήσει μια αλλαγή ταυτόχρονα εκ των έξω και εκ των έσω. Απολαυστικό και διαχρονικά διδακτικό.

ΜΗΝ ΤΗΝ ΧΑΣΕΤΕ !!!

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Πόσο ακόμη ;

Μα γιατί δεν αντιδρούμε. Πόσα ακόμα είναι ικανός να ανεχτεί αυτός ο ταλαίπωρος λαός μέχρι να ξεσηκωθεί; Καθημερινό μαστίγωμα κι ούτε ένα καρότο… Αρχίζω πραγματικά να πιστεύω αυτό που λέει ο Χάρρυ Κλυνν :


«Στο εξής δεν θα λέμε οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες, αλλά οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες!»


Ξύπνα καημένε Έλληνα που σ’ έχει ακινητοποιήσει ο φόβος μήπως χάσεις και τα ελάχιστα που σου έχουν απομείνει γιατί σου έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Ξύπνα και δες. Η φωτιά που έχει πάρει το σπίτι του γείτονα γρήγορα θα φτάσει και στο δικό σου αν δε φωνάξεις. Ο επόμενος άνεργος θα είσαι εσύ. Ο επόμενος άστεγος θα είναι το παιδί σου. Ξύπνα!


Φοβάσαι ! Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη φοβάται γιατί ο φόβος είναι κάτι απόλυτα φυσικό. Είναι μηχανισμός αυτοάμυνας. Το να ακινητοποιήσαι όμως από το φόβο σου την ώρα που παζαρεύεται το μέλλον των παιδιών σου είναι τραγικό. Θαρραλέος δεν είναι αυτός που δεν φοβάται αλλά αυτός που παίρνει τον φόβο του αγκαλιά και μπαίνει σε δράση.


Ακινητοποιημένοι από το φόβο δεν πιστεύουμε πια στον εαυτό μας, δεν πιστεύουμε στις δυνάμεις και την αξία μας δεν πιστεύουμε ότι είμαστε κάτι ξεχωριστό, καταπληκτικό, πολύτιμο, μοναδικό και παραμένουμε αδρανείς. Καθόμαστε και θυμώνουμε με τους υπεύθυνους που μας έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση, θυμώνουμε και με τον εαυτό μας που δε μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Αποτέλεσμα αυτής της ακινητοποίησης είναι το άγχος και η κατάθλιψη.


Το πέρασμα από την ακινητοποίηση του φόβου στη δράση δεν είναι εύκολη υπόθεση και απαιτούνται κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το κίνητρο πρέπει να είναι ισχυρό. Πρέπει να το θέλεις και να το πιστεύεις ότι έχεις τις δυνάμεις να ξεφύγεις από τη δυσμενή θέση στην οποία σε οδήγησαν. Ίσως να είσαι βολεμένος μέσα στο φόβο σου, επειδή σου παρέχει κάποια οφέλη όπως μια καλή αφορμή για να συνεχίσεις τη μίζερη ζωή σου και την γκρίνια σου, μια καλή δικαιολογία για την ανεργία σου και για να έχεις κάποιους γύρω σου που να σου λύνουν τα καθημερινά σου προβλήματα, που να σε φροντίζουν ή να σε παρηγορούν. Κρίμα αν έχεις βολευτεί μες την κακομοιριά σου· δεν έχεις σωτηρία. Ένας σοβαρός λόγος για να αντιδράσεις λοιπόν, είναι για να πάψεις να ρίχνεις το βάρος της ευθύνης για την κατάντια σου στους άλλους, για να πάρεις την τύχη σου και το μέλλον της πατρίδας σου και των παιδιών σου στα χέρια σου και να για να γίνεις αντάξιος εκείνων των προγόνων που τόλμησαν, ελάχιστοι μπροστά σε ασύλληπτες δυνάμεις, να κραυγάσουν «Μολών λαβέ»! Αυτό πράγματι είναι ένα ισχυρό κίνητρο που μπορεί σε κάνει να δεχτείς να ρισκάρεις να χάσεις το προσωρινό ψευτοβόλεμά σου. Να σταθείς απέναντι στον εαυτό σου και να του πεις: αποφασίζω πως είναι καλύτερα να πεθάνω όρθιος αν χρειαστεί, παρά να ζήσω γονατιστός.

Ανήρ ο φεύγων και πάλι μαχήσεται

Μένανδρος, 4ος αιων π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής

ερμηνεία: Αυτός που αποφεύγει τη μάχη στο τέλος θα τη δώσει.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...