Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ- ΑΙΒΑΝΧΩΦ

"Ο άνθρωπος ζει μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, αποτελεί μέρος του, είναι ένα κύτταρο αυτού του γιγαντιαίου σώματος, που είναι το σώμα του Σύμπαντος. Ό,τι κι αν θέλει, ό,τι κι αν κάνει, δεν μπορεί να αποχωριστεί απο αυτό το σώμα. Από αυτό δέχεται τη ζωή και όλα τα στοιχεία που του επιτρέπουν να επιβιώσει: την τροφή, το νερό, τον αέρα, το φως. Αν η συνείδησή του δεν συμμετέχει σ' αυτή την πραγματικότητα, αποκόβεται , κατά κάποιον τρόπο από αυτόν τον οργανισμό και στερείται αυτή τη ζωή, αυτό το στήριγμα.

Εδώ και αιώνες εκπαιδεύουν τόσο άσχημα τους ανθρώπους.Δεν τους έμαθαν ποτέ ποια θα έπρεπε να είναι η συμπεριφορά τους απέναντι στη φύση, απέναντι σ' αυτό το κοσμικό σώμα του οποίου αποτελούν μέρος.

Φέρνονται απρόσεχτα, άξεστα. Δεν προσέχουν ούτε τις πράξεις, ούτε τα συναισθήματά τους, ούτε τις σκέψεις τους κι έτσι βάζουν τη δυσαρμονία μέσα στον Κοσμικό οργανισμό, κι αυτός, με τη σειρά του, προσπαθεί να υπερασπίσει τον εαυτό του, δίνοντάς τους μερικά καλά μαθήματα.

Ναι, οι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν ούτε φρόνηση, ούτε αγάπη, ούτε σεβασμό, ενοχλούν κάτι μέσα στη λειτουργία του Παγκόσμιου σώματος, μοιάζουν μ' έναν όγκο σε κάποιο σημείο αυτού του σώματος.

Και τι γίνεται με τους όγκους γενικότερα? Ο χειρούργος τους αφαιρεί.....

Την ημέρα που ο άνθρωπος θα σταματησει να ενοχλεί το σώμα του σύμπαντος, τότε θα αποκτησει την υγεία του, την ομορφιά του, τον πλούτο, την ευτυχία.

Οι άνθρωποι έχουν κατορθώσει να βάλουν λίγη αρμονία μέσα στις οικογένειές τους, στις πόλεις τους και ανάμεσα σε ορισμένες χώρες, επειδή κατάλαβαν ότι είχαν συμφέρον να το κάνουν. Είναι όμως, για εγωιστικές αιτίες που το έχουν κάνει, κι αυτές δεν εκδηλώνουν μια πραγματική κατανόηση της αρμονίας.

Πρέπει, τώρα, να αναζητήσετε την αρμονία από αγάπη για την αρμονία, από ανάγκη για την αρμονία, από ανάγκη να μπείτε μέσα στην παγκόσμια συμφωνία.Γι' αυτό οφείλουμε να φροντίζουμε κάθε μέρα να εναρμονιζόμαστε με το σύμπαν. Το να εναρμονιστεί κάποιος, σημαίνει να ανοιχθεί και αυτό το άνοιγμα είναι η προυπόθεση για να διεισδύσουν μέσα σας οι φωτεινές δυνάμεις."


ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ- Omraam Mikhaël Aïvanhov

AΝΤΑΛΛΑΓΗ - Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ- ΑΙΒΑΝΧΩΦ

Οι πραγματικοί φτωχοί

Έχω καιρό να δω έναν άνθρωπο να περπατά με το κεφάλι ψηλά, να χαμογελάει από την ψυχή του, να είναι χαρούμενος, να απολαμβάνει την ύπαρξή του και να την μοιράζεται απλόχερα με όλους γύρω του δίχως καμιά διάκριση. Έχω καιρό να δω έναν άνθρωπο αληθινά ελεύθερο…


Γέμισε η ζωή μας ανθρώπους σκυθρωπούς, κακόμοιρους, μίζερους, άρρωστους. Ανθρώπους πάμπλουτους σε βάσανα. Ανθρώπους που η ευτυχία τους εξαρτάται μόνο από τις εξωτερικές συνθήκες. Ανθρώπους που ποτέ δεν τραγούδησαν, ποτέ δε χόρεψαν, ποτέ δεν ερωτεύτηκαν. Ανθρώπους που ποτέ δεν είδαν το ηλιοβασίλεμα, δε μέθυσαν απ’ το άρωμα του ρόδου, δε μαγεύτηκαν στη θέα της αστροφεγγιάς. Ανθρώπους που έμαθαν μόνο να παίρνουν και ποτέ να δίνουν. Έτσι ήταν πριν την κρίση, πάμπτωχοι στην ψυχή τους, πρόθυμοι να σκορπίζουν τη μιζέρια τους και την γκρίνια τους, έτσι είναι και τώρα. Αυτή δυστυχώς είναι η χειρότερη φτώχεια και η μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να συμβεί σ’ έναν άνθρωπο. Να λυγίσει από το βάρος της αρνητικότητάς του νου του και να αποσυνδεθεί από την Ύπαρξη.

Διαβάζω απ’ την «Σχολή των Θεών» του Stefano Elio D’Anna :


Όταν αφαιρείς από έναν άνθρωπο που δεν είναι έτοιμος ένα πρόβλημα ή μια αρρώστια, είναι σαν να απενεργοποιείς το σύστημα συναγερμού του. Εάν δεν είναι έτοιμος, τα επακόλουθα είναι απρόβλεπτα. Θα μπορούσε να επιδεινωθεί η κατάστασή του σε σχέση με την προηγούμενη.


Αυτός είναι ο λόγος που ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί βοήθεια απέξω. Μόλις αφαιρεθεί μια αρρώστια ή μια έγνοια, θα πρέπει να την αντικαταστήσει αμέσως με μια άλλη αρρώστια ή μια άλλη έγνοια, συνήθως πιο έντονες, αποκαθιστώντας, σαν μια τέλεια μηχανή ομοιοστασίας, τις συνθήκες που αντιστοιχούν στο Είναι του.


Οι άνθρωποι έχουν δυσκολία να εγκαταλείψουν τα βάσανά τους, τους φόβους, την ανασφάλεια. Έτσι γίνονται πάμπλουτοι σ’ αυτά. Σ’ αυτά τα ‘περουσιακά’ τους είναι προσκολλημένοι, όπως ακριβώς και στα πολύτιμα αγαθά τους, και τα οποία τους εμποδίζουν να εξελιχθούν.

« ‘…πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώστα στους φτωχούς και θα αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό· μετά έλα και ακολούθησέ με’. Ο νέος εκείνος όμως σαν άκουσε την απάντηση έφυγε λυπημένος· γιατί είχε κτήματα πολλά.»


Οι πλούσιοι του Ευαγγελίου, καταδικασμένοι να μην περάσουν από το μάτι της βελόνας, να παραμείνουν μακριά από την είσοδο της Βασιλείας, δεν είναι οι Σκρούτζ Μακ Ντακ που κολυμπούν στο χρυσάφι των θησαυροφυλακίων τους, αλλά οι άνθρωποι που βάρυναν από τη σαβούρα των αρνητικών συναισθημάτων, από τις προσκολλήσεις τους, από τα αισθήματα ενοχής· λυγισμένοι από το βάρος του φόβου, τόσο της ζωής, όσο και του θανάτου.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ευτυχία...

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

ΝΑ μη λησμονούμε.....

Να μη λησμονούμε,

Να ζητάμε να μας αποκαλύπτει ο Θεός καθημερινά έστω και ένα ελάχιστο από τη Σκέψη Tου ή το Έργο Tου, και με αυτόν τον τρόπο να γινόμαστε άξιοι Συνεργοί Του.
Για να το επιτύχουμε αυτό, θα πρέπει οι σκέψεις και οι πράξεις μας να είναι τέτοιες, ώστε η Σκέψη Tου να μη μας λησμονήσει ούτε ένα δευτερόλεπτο....

FORGET-ME-NOT

Μια δική μου ματιά στα δρώμενα

της Ελένης Μορφοπούλου

ΕΙΝΑΙ γεγονός ότι υπάρχει πληθυσμιακή έκρηξη, στην οποία αποδίδεται και η οικονομική κρίση (και τα μέτρα μείωσης του πληθυσμού) Η κρίση, όμως είναι πρωτίστως κρίση Αξιών. Οι ανθρώπινες Αξίες τέθηκαν εκποδών, χάριν της υλικής «πραγματικότητας», χάριν της επίδειξης και της επιβολής μιας δήθεν προσωπικότητας. Ο άνθρωπος και η ανθρωπότητα δρέπει τους καρπούς των πράξεων και παραλείψεών του που προκάλεσαν πόνο ή και φρίκη, Η σφαγή συνανθρώπων, η εγκατάλειψη συνανθρώπων στον βέβαιο αφανισμό τους από πείνα, λειψυδρία αποτελούν έγκλημα δια παραλείψεως τελεσθέν αλλά ο βαθμός συμμετοχής μας ,ποικίλει (αφού το πρόβλημα της φτώχειας της δυστυχίας ήταν μακριά μας, μας το έφερε ας πούμε η ζωή κοντά, για να το δούμε καλύτερα).

Ένα άλλο έγκλημα που τελείται και στις ημέρες μας-ενώ είμαστε πλέον εξελιγμένα όντα- είναι η σφαγή τεράστιου πληθυσμού ζώων. Το προηγούμενο Πάσχα των Ελλήνων, ήταν α ν α τα ρ ι χι α σ τ ι κ ό !!!

Τόνοι, άπειροι τόνοι, σφαγιασμένων προβάτων κατσικών, ποταμοί αίματος, χάριν της πιο Ιερής Εορτής!!!! (προσαρμοσμένης όμως σε εβραϊκό έθιμο που εξυπηρετεί και νομιμοποιεί την βία).

Σε ένα βίντεο (που δεν μπορώ να καταλάβω πως άντεξα και το είδα πριν λιποθυμήσω) κάποια λεβεντόπαιδα στην Νορμανδία, κολυμπούσαν ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ!! μέσα στο αίμα των χιλιάδων δελφινιών που είχαν σφαγιάσει, υπό το βλέμμα και τον θαυμασμό εκατοντάδων <πολιτών> της β. Ευρώπης!!!

Πέραν του αν ισχύει ο νόμος της ανταποδοτικότητας ή όχι, είμαστε υπαίτιοι του ότι για την εκτροφή των δισεκατομμυρίων ζώων, που προορίζονται για την διατροφή (sic) κάποιων “καλοφαγάδων” καλλιεργούνται απέραντες εκτάσεις ή διατίθενται δισεκατομμύρια ευρώ. Επίσης για το πότισμα των εκτάσεων αυτών καθώς και των εκτρεφόμενων ζώων, δαπανώνται ποταμοί νερού που ελαττώνουν σημαντικά τους υδάτινους πόρους. Εκθέσεις του ΟΗΕ που είχαν αποκαλύψει προ δεκαετίας περίπου, τους ως άνω λόγους της (τότε επερχόμενης) οικονομικής κρίσης, δεν ξαναείδαν το φως της δημοσιότητας.

Ο Θεός, ΟΛΑ κατ’ Οικονομίαν εποίησεν. Τα ζώα έχουν έλθει σε ύπαρξη για να ζήσουν τη δική τους ζωή . Κι ο αριθμός τους είναι ανάλογος με τον τόπο και τον χρόνο. Η δημιουργία υπερπληθυσμού τους ενδεχομένως να επέφερε και την ανθρώπινη πληθυσμιακή έκρηξη για την αποκατάσταση της ισορροπίας.

Σε όσους καταναλώνουν κρέας, ας απευθυνθεί μια έκκληση:
Ελαττώστε την κατανάλωση μέχρι να την καταργήσετε!!

Ας ευχόμαστε αδιαλείπτως

ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΕΙΣ

Με Αγάπη
Ελένη Του

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Nα μην έχεις ανάπηρη κάρδια !

Μια πολύ δυνατή εμπειρία που βίωσα τα Θεοφάνια θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σήμερα. Την παραμονή των Θεοφανίων ημέρα Παρασκευή βρεθήκαμε στο Βώλακα Δράμας που είναι χτισμένος στο όρος Φαλακρό όπου υπάρχει και το ομώνυμο χιονοδρομικό κέντρο. Καθώς το βράδυ της Παρασκευής ξεκίνησε δυνατή χιονοθύελλα, το Σάββατο ανήμερα των Φώτων ήταν όλα σκεπασμένα από πυκνό χιόνι. Διαπιστώνοντας ότι είχα ξεχάσει τις αλυσίδες του αυτοκινήτου έκανα μια βόλτα στο χωριό με τους δύο φίλους μου και μπήκαμε σε ένα μαγαζί που πουλούσε σιδηρικά. Ρώτησα τον χαμογελαστό ιδιοκτήτη του μαγαζιού, ηλικίας μεταξύ 40 και 50 χρονών, αν έχει αλυσίδες και μου απάντησε καταφατικά. Προσφέρθηκε πρόθυμα να μας εξυπηρετήσει. Μας άφησε μόνους μας να περιμένουμε στο μαγαζί του, για να επιστρέψει ύστερα από πέντε λεπτά με ένα χαρτί που πήρε όπως είπε από γειτονικό κατάστημα και έδειχνε ποιες αλυσίδες αντιστοιχούν στα ανάλογα λάστιχα. Ξαφνιάστηκα όταν μου έδωσε το χαρτί να το διαβάσω εγώ γιατί όπως είπε ήταν τυφλός. Ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος:

Βώλακας Δράμας

Δεν βλέπεις τίποτα ;

Τίποτα.

Πως πήγες και ήρθες άνθρωπέ μου μες τα χιόνια και χωρίς μπαστούνι;

17 χρόνια κάνω αυτή τη διαδρομή.

Πως το έπαθες;

Είχαν ένα πρόβλημα τα αγγεία πίσω από τα μάτια μου.

Δεν το έψαξες;

Πήγα σε διάφορους γιατρούς αλλά δεν έγινε τίποτα.

Με είδε που είχα σοκαριστεί και συνέχισε με χαμόγελο :

Μη στεναχωριέσαι φίλε μου εγώ είμαι μια χαρά κι ας μη βλέπω. Σημασία έχει στη ζωή σου να βρεις ανθρώπους να σε αγαπούν γι’ αυτό που είσαι μέσα σου κι όχι για τα μάτια σου ή οποιοδήποτε άλλο εξωτερικό χαρακτηριστικό. Ακόμη όμως μεγαλύτερη σημασία έχει να μην έχεις αναπηρία στην κάρδια!

Μείναμε και οι τρεις άφωνοι. Άρχισα να ψάχνω τις αλυσίδες για να καταφέρω να συγκρατήσω τα δάκρυα συγκίνησης που με είχαν πλημμυρίσει. Ο ένας από τους δύο φίλους μου δεν άντεξε και βγήκε έξω από το μαγαζί. Ήτανε η πιο συγκλονιστική εμπειρία του μικρού ταξιδιού μας.

Βρήκα τις αλυσίδες, ρώτησα πόσο κάνουν και μου είπε 35 ευρώ. Του έδωσα πενηντάρικο και με ρώτησε πόσα λεφτά του δίνω. Έβγαλε από την τσέπη του χρήματα τα οποία είχε ταξινομημένα με σειρά και μου έδωσε τα ρέστα.

Να είσαι καλά άνθρωπέ μου. Για χάρη σου είχαμε μια μικρή αφύπνιση και οι τρεις μας.

Υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι! Άνθρωποι χωρίς αναπηρία και φτώχια στην καρδιά. Άνθρωποι που μπορεί, έχοντας χάσει μια βασική τους αίσθηση να εναρμονίζονται πολύ ευκολότερα με τον παγκόσμιο ρυθμό που δονεί συθέμελα την ύπαρξη του καθενός μας.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ομιλία - Συζήτηση

Σας προσκαλούμε, την Δευτέρα στις 9 Ιανουαρίου στο πνευματικό κέντρο των Brahma Kumaris στην Ξάνθη, στην οδό Αθηνών 2 και Πανόρμου γωνία, στον 4^ο όροφο, για να γνωριστούμε από κοντά και να συζητήσουμε.

Ώρα προσέλευσης 7.00 μ.μ.

7:00 – 7:30 Διαλογισμός

7:30 – Ομιλία του Δημήτρη Στογιαννίδη (Δέλτα) με θέμα:

«Συνειδητότητα – Ανακαλύπτοντας τον εσωτερικό μας χώρο»

Θα ακολουθήσει συζήτηση επί του θέματος

Είσοδος Ελεύθερη

Να είστε πάντα καλά

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ότι σπείρεις θα θερίσεις

Παρακολουθήστε στο βιντεάκι πως, μια πράξη καλοσύνης, περνάει από το ένα άτομο στο άλλο και καταφέρνει τελικά να επιστρέψει σαν μπούμερανγκ πίσω στο πρόσωπο που έθεσε την αρχική ενέργεια σε κίνηση.


Το σύμπαν δεν είναι παρά ένα τεράστιο φωτοτυπικό μηχάνημα που απλώς παράγει πολλαπλά αντίγραφα των σκέψεών, των συναισθημάτων και των πράξεών μας. Και τελικά ότι παράγουμε επιστρέφει σε μας. Ότι σπείρεις θα θερίσεις…

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Η πρόκληση του 2012

Με μια καινούργια μέρα ηλιόλουστη, φωτεινή, χαρούμενη, εντελώς διαφορετική από τη χθεσινή, ξεκίνησε το 2012. Ο άνθρωπος του 2012 πρέπει αν θέλει να επιβιώσει να αναπτύξει την ικανότητα να αφομοιώνει καινούργιες καταστάσεις κάθε μέρα, επειδή ο κόσμος αλλάζει με τρομακτική ταχύτητα.. Πρέπει να μάθει να αντέχει και να προσαρμόζεται στις αλλαγές. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για τον σύγχρονο άνθρωπο.

Αν η πρόκληση αυτή γίνει αποδεκτή, θα βοηθήσει τρομερά στην ανύψωση της ατομικής αλλά και της συλλογικής συνειδητότητας. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει δύο επιλογές. Είτε θα γίνει εντελώς νευρωτικός και θα αρχίσει τα αντικαταθλιπτικά χάπια για να μη καταρρεύσει είτε θα μεταμορφωθεί κάτω από την μεγάλη πίεση. Το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσουμε πίσω. Τα εξωτερικά ερεθίσματα θα αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Θα δεχόμαστε ολοένα και περισσότερες πληροφορίες και η ζωή μας θα αλλάζει με ακόμη γρηγορότερους ρυθμούς. Και θα πρέπει να έχουμε την ικανότητα να μαθαίνουμε, να αφομοιώνουμε καινούργια πράγματα, καινούργιες καταστάσεις, να προσαρμοζόμαστε.

Η στροφή προς τα μέσα για την ανάκτηση του κέντρου μας σ’ αυτό τον κόσμο της μεταβλητότητας και της πληροφορίας και ο καθημερινός διαλογισμός ώστε να αφομοιώνονται τα νέα στοιχεία κρίνονται τόσο πολύ απαραίτητα σήμερα ώστε είναι σχεδόν ζήτημα ζωής και θανάτου. Ακόμη και η αλλαγή ενός μοναδικού ανθρώπου μπορεί να επιφέρει μια σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη της νέας συνειδητότητας που παλεύει να εδραιώσει τις ρίζες της ώστε να μεταμορφώσει τον κόσμο μας προς το καλύτερο.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...