Μια μέρα η μαθήτρια ενός σοφού δασκάλου πήγε να τον αποχαιρετήσει. «Που πηγαίνεις;» ρώτησε εκείνος.
«Πάω στην πρωτεύουσα. Άκουσα πως έχουν ξεσπάσει ταραχές, επικρατεί χάος. Ο ηγέτης είναι ανίκανος, διεφθαρμένος και ανάλγητος. Έχω ακούσει εσένα τον ίδιο, δάσκαλε, να λες πως είναι καθήκον μας ως πολίτες να πηγαίνουμε στο κέντρο της ταραχής. Θέλω να βάλω σε εφαρμογή αυτά που με δίδαξες και να βοηθήσω τη χώρα.
«Δεν ξέρεις τι κάνεις», απάντησε ο δάσκαλος. «Το μόνο που θα πετύχεις, είναι να φέρεις την καταστροφή. Αν επιμείνεις, απλά θα χαραμίσεις την ενέργειά σου, θα καταλήξεις σε σύγχυση και τελικά δε θα μπορέσεις να βοηθήσεις ούτε τον εαυτό σου, πόσο μάλλον τους άλλους. Εάν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί δεν έχουν απορροφήσει το Τάο, τι σε κάνει να πιστεύεις πως θα πειστούν από σένα για το σωστό δρόμο; Πως θα κάνεις το πρώτο βήμα;»
«Θα δράσω με απλότητα και ειλικρίνεια, κάνοντας απλά το σωστό. Αυτό, δεν θα εντυπωσιάσει τον ηγέτη;»
«Σίγουρα όχι» απάντησε ο σοφός. «Ο άνθρωπος αυτός νομίζει πως είναι ο μόνος που έχει δίκιο. Έχει κλειστά τα αυτιά του σε κάθε αντίθετη φωνή. Προσποιείται ότι πιστεύει στη δικαιοσύνη και την ίδια στιγμή τσαλαπατάει το δίκιο των άλλων. Αν φανερώσεις τις ανώτερες επιδιώξεις σου, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να καταλήξεις στόχος, πράγμα που δεν οδηγεί πουθενά»
«Τότε δε θα έρθω σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του», αποκρίθηκε η νεαρή γυναίκα. «Εξωτερικά, θα προσποιηθώ ότι τον υποστηρίζω, και όταν κερδίσω την εμπιστοσύνη του, τότε θα του θυμίσω τις παραδόσεις αυτής της χώρας. Αυτή, δεν είναι η σωστή προσέγγιση;».
«Μπορεί να φανεί ότι ακολουθεί τις προτάσεις σου» απάντησε ο δάσκαλος, «αλλά στην πραγματικότητα δεν θα γίνει τίποτε, γιατί δεν θα μπορέσεις να αλλάξεις την καρδιά του».
«Και πως θα αλλάξω την καρδιά του;»
«Νήστεψε !»
«Νηστεία ! Μεγάλωσα μέσα στη φτώχεια, την έχω συνηθίσει…»
«Δεν εννοώ ακριβώς αυτό» αποκρίθηκε ο σοφός.
«Μιλάω για τη νηστεία της καρδιάς».
«Τι είναι η νηστεία της καρδιάς;»
«Στόχος της είναι η εσωτερική ενότητα: να ακούς, όχι με τα αυτιά, όχι με το νου, αλλά με όλη σου την ύπαρξη. Σημαίνει πως πρέπει να αδειάσεις από όλες τις ικανότητές σου, όλες τις δυνάμεις σου. Μόνο τότε, όλη σου η ύπαρξη ακούει. Αν νηστέψεις έτσι, τότε θα κατανοήσεις άμεσα όλα εκείνα που δεν μπορούν να ακουστούν με το αυτί ή να γίνουν κατανοητά με το νου».
«Τώρα καταλαβαίνω… Ήμουν ταυτισμένη με το δικό μου τρόπο» είπε η γυναίκα.
«Ναι» απάντησε ο δάσκαλος.
«Ακολουθώντας τη νηστεία της καρδιάς, θα μπορέσεις να βαδίσεις στον κόσμο δίχως να ταράζεις τους ανθρώπους, δίχως να επιτίθεσαι στις εξιδανικευμένες εικόνες που έχουν για τον εαυτό τους. Μην προσπαθείς να διαπεράσεις τις άμυνές τους, απλά μείνε μαζί τους. Στο κάτω, κάτω, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνεις.
Κοίταξε αυτό το παράθυρο. Δεν είναι παρά μια τρύπα στον τοίχο, αλλά μέσα από αυτή την τρύπα, όλο το δωμάτιο γεμίζει φως. Η επίδραση αυτού του φωτός γίνεται ένα εργαλείο για τη μυστική μεταμόρφωση των άλλων».
